Ο Ειδικός Νομικός Αρθρογράφος Guest Δημήτριος Ιωαννίδης, της Roach, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ & ΜΕΓΑΛΟΥΔΗΣ, LLC, αναφέρει ότι η απορρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών των ΗΠΑ, σε συνδυασμό με τη στρατηγική χρήση των σύνθετων χρηματοπιστωτικών μέσων (ΣΤΟΙΧΉΜΑΤΑ – ΠΑΡΑΓΩΓΑ) έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ελληνική κρίση του χρέους ….

Στις 16 Απριλίου 2010, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς (SEC) (των ΗΠΑ) άσκησε πολιτική αγωγή κατά της Goldman Sachs  & Co, για τη δόμηση και την εμπορία ενός σύνθετου (χρηματιστηριακού προϊόντος), εξασφάλισης δανειακής υποχρέωσης (CDO). Αυτό το σύνθετο (ΠΑΡΑΓΩΓΟ) CDO, είναι μια σύνθετη οικονομική ασφάλεια, που χρησιμοποιείται για εικασίες ή για να διαχειριστεί τον κίνδυνο, (από τη πιθανότητα) ότι αυτή η δανειακή υποχρέωση δεν θα καταβληθεί, (και η οποία) ήταν συνδεδεμένη με την απόδοση των subprime στεγαστικών δανείων-υποστηριζόμενης εξασφάλισης, που πωλούσε σε επενδυτές, στις αρχές του 2007, όταν η αγορά κατοικίας στις ΗΠΑ άρχισε να δείχνει σημάδια των κινδύνων. Σύμφωνα με την καταγγελία της SEC (Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς ΗΠΑ), αυτοί οι τύποι σύνθετων (παράγωγων) CDOs, συνέβαλαν στην οικονομική κρίση, μεγιστοποιώντας τις ζημίες που σχετίζονται με την κάμψη της στεγαστικής αγοράς.
Το μη δημοσιεύσιμο υλικό μάρκετινγκ που εκπονήθηκε από την Goldman Sachs, για την Paulson & Co Inc, για μια μεγάλη hedge fund (αντισταθμιστική επένδυση), με τα οικονομικά συμφέροντα σε άμεσο κίνδυνο για τους επενδυτές των CDO, έπαιξε (εξ αρχής) σημαντικό ρόλο στη δημιουργία (της κρίσης) των CDO. Μετά από αυτό, η Paulson (έπαιξε) αποτελεσματικά το στοίχημα (παράγωγο) κατά την υποθήκευση περιουσιακών στοιχείων ασφάλειας, με το οποίο συνέβαλε στη δημιουργία (κινδύνων), συνάπτοντας συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης, μια μορφή ασφάλισης που προστατεύει το δανειστή σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου, με την Goldman Sachs να …προστατεύεται από τον (κίνδυνο) απώλειας των επενδύσεων της στα CDO. Δεδομένου αυτού, η Paulson είχε ένα οικονομικό κίνητρο για τη δημιουργία ενός (παράγωγου) CDO, που θα περιλάμβανε τίτλους, τους οποίους ανάμενε να χάσει από ….προεπιλογή στο εγγύς μέλλον. Η Goldman Sachs δεν αποκαλύπτει τα συμφέροντα από τις δυσμενείς οικονομικές εξελίξεις της  Paulson ή το ρόλο της στη δημιουργία του διαφημιστικού υλικού μάρκετινγκ που έδινε στους επενδυτές. Δηλαδή, η Goldman κανόνιζε κάθε συναλλαγή, μετά από αίτημα της Paulson, το οποίο η Πόλσον από πριν επηρεάζει κατά πολύ, για την δημιουργία των (επικίνδυνων παράγωγων) CDO, ώστε (με τις ζημιές των επενδυτών) να αποκομίσει οικονομικά κέρδη, αλλά και απέφευγε (η Goldman) να αποκαλύψει το ρόλο της Paulson στους επενδυτές ή τα οικονομικά της συμφέροντα λόγω ….δυσμενών εξελίξεων.
Η συμφωνία (Paulson και Goldman) έκλεισε στις 26 Απριλίου 2007. Η Paulson καταβάλλει στην Goldman Sachs περίπου $ 15 εκατ. ευρώ για τη δόμηση και την εμπορία των (επικίνδυνων παράγωγων) CDO. Τον Οκτώβριο του 2007 (σε μόλις 5 μήνες!!!!!), το 83 τοις εκατό των τιτλοποιημένων απαιτήσεων στεγαστικών δανείων στα επικίνδυνα CDO είχαν χάσει εξ ολοκλήρου την αξία τους και το υπόλοιπο 17 τοις εκατό επρόκειτο σύντομα να τα ….ακολουθήσει!!!! Μέχρι τον Ιανουάριο του 2008, το 99 τοις εκατό του χαρτοφυλακίου (της επένδυσης σε αέρα κοπανιστό) είχε χάσει την αξία του. Αυτό με λίγα λόγια, είχε σαν αποτέλεσμα, οι επενδυτές στα CDO να χάσουν πάνω από 1 δισ. ευρώ, και η Paulson απέκτησε παράνομα ένα κέρδος περίπου $ 1 δις €!!!!!
Η SEC (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ΗΠΑ) ισχυρίζεται ότι η Goldman Sachs είχε εμπλακεί σε παράπτωμα και, επίσης, άμεσα ή έμμεσα ασχολήθηκε με τις μαύρες συναλλαγές, τις πράξεις, τις πρακτικές και μια πορεία της διαχείρησης επικίνδυνου χαρτοφυλακίου, που παραβίασε:
(α) το άρθρο 17 του Νόμου Περί Κινητών Αξιών του 1933, (β) το άρθρο 10 της Securities Exchange Act του 1934 , και (γ) του Exchange Act άρθρο 10β-5. Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ζήτησε ασφαλιστικά μέτρα, δέσμευσης των κερδών, απαγόρευσης της προανάληψης τόκων, διάφορες αστικές κυρώσεις και άλλα πρόσφορα μέτρα για την αναγκαία δίκαιη ανακούφιση των επενδυτών.
Λίγο μετά την κατάθεση της καταγγελίας, η SEC (Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ΗΠΑ)  και η Goldman Sachs συμφώνησαν να συμβιβαστούν, και ο συμβιβασμός εγκρίθηκε από το Δικαστήριο των ΗΠΑ για τη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης, σύμφωνα με τον οποίο, η Goldman Sachs θα είναι μόνιμα περιορισμένη, με εντολή να μη παραβιάσει ξανά το νόμο περί χρηματιστηριακών αξιών και δεν θα επαναλάβει προσφορά ή πώληση οποιασδήποτε ασφαλείας, εκχωρόντας 15 εκατομμύρια δολάρια, και θα πληρώσει μια αστική ποινή (αποζημίωση) ύψους 353 εκατ. δολαρίων υπέρ της Deutsche Bank, της Royal Bank of Scotland και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Την ίδια στιγμή, οι δικαιούχοι του οικιστικού προγράμματος, επέβαλαν αυστηρούς όρους, με την Goldman Sachs να δεσμεύεται για τη δημιουργία μιας επιτροπής αναθεώρησης του προϊόντος και για τη θέσπιση μιας σειράς μηχανισμών συμμόρφωσης, προκειμένου να αποφευχθεί στο μέλλον η επανάληψη αυτών των πρακτικών από τη Goldman Sachs.

Ενώ δεν μπορεί να φαίνεται ως σχετική με την πρώτη ματιά, η υπόθεση Goldman Sachs παρέχει μια αποκαλυπτική ανάλυση της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα, καθώς οι πρακτικές της άναρχης Γουόλ Στριτ επηρεάζουν τα μικρότερα κράτη, τα οποία είναι ευάλωτα στις απότομες διακυμάνσεις των διεθνών χρηματιστηριακών αγορών. Τον Απρίλιο του 2010, η Bethany McLean υποστήριξε, ότι η πιστωτική κρίση στις ΗΠΑ ήταν το αποτέλεσμα της αδράνειας του Κογκρέσου για να περιορίσει τη μανία των εύκολων δανείων, η άρνηση για τη ρύθμιση των επικίνδυνων παραγώγων και για τη κατάργηση του Glass-Steagall Act, το οποίο διαχωρίζεται επενδύσεις από εμπορικές τραπεζικές δραστηριότητες, χωρίς να γίνουν περαιτέρω προσαρμογές στο ρυθμιστικό σύστημα.

Εδώ είναι το πώς όλα αυτά αλληλοεπηρεάσθηκαν: Η απελευθέρωση του Αμερικανικού χρηματοπιστωτικού κλάδου επέτρεψε στις εμπορικές τράπεζες να αναλάβουν την αναδοχή και το εμπόριο «εργαλείων» (χρηματιστηριακών τίτλων), όπως τους ενυπόθηκους τίτλους και τα παράγωγα CDOs (τα οποία είναι στην καρδιά της υπόθεσης Goldman), και για τη δημιουργία δομημένων επενδυτικών οχημάτων, που αγοράζονται μαζί με τους τίτλους αυτούς. Φυσικά, και στο πνεύμα της αύξησης των κερδών, οι τράπεζες και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα άρχισαν να επενδύουν σε κρατικά ομόλογα και χρεόγραφα κατοικιών, τροφοδοτώντας την πρωτοφανή ανάπτυξη της φούσκας των ακινήτων στις ΗΠΑ. Μετά από αυτό, όλα τα στοιχήματα ήταν επάνω για τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι μάγοι της Wall Street, αντί της κατ’ ευημισμό «ελεύθερης αγοράς», έθεσαν για τον εαυτό τους την προϋπόθεση, να κατασκευάζουν εύφορο έδαφος για την εκ προοιμίου αποκόμιση αντισταθμιστικών κερδών από προεπιλογή τους (σε βάρος των επενδυτών)!!!!.
Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αυτοί που ελέγχουν τη Wall Street συνέχισαν να παράγουν κέρδη δισεκατομμυρίων από τη δόμηση και την πώληση αυτών των εξ αρχής επικίνδυνων χρηματιστηριακών τίτλων, όταν οι ΗΠΑ αντιμετωπίζαν την κατάθλιψη, σαν μόνιμη συνθήκη της αγοράς κατά την περίοδο 2008-2009, και το Κογκρέσο συζητούσε λύσεις για νέα νομοθεσία, για την εκ νέου ρύθμιση ορισμένων τομέων του χρηματοπιστωτικού κλάδου. Ακριβώς για ενδεικτικούς λόγους, οι top 10 διαχειριστές των hedge funds στις ΗΠΑ, έκαναν πάνω από 11.600.000.000 δολάρια κέρδη το 2008 και πάνω από 22.500.000.000 δολάρια το 2007. Το περιοδικό AR ανέφερε τα εξής κέρδη:

James H. Simons, Renaissance Technologies, 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2008 και 2.8 δισεκατομμυρίων $ το 2007!!!
John Α. Paulson, Paulson & Co, 2,0 δις $ το 2008 και 3.700 εκατομμύρια δολάρια το 2007!!!
John D. Arnold, Κενταύρου Advisors, LLC 1.500 εκατομμύρια δολάρια το 2008 και 480 εκατομμύρια δολάρια το 2007!!!
George Soros, Soros Fund Management, 1.100 εκατομμύρια δολάρια το 2008 και 2.900 εκατομμύρια δολάρια το 2007!!!

Τον Φεβρουάριο του 2010, αναφέρθηκε ότι γνωστά μεγάλα αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου στις ΗΠΑ, είχαν επαναλάβει αυτές τις πρακτικές διάθεσης τίτλλων στην αγορά κατοικίας, από στοιχήματα με προσδοκία ότι το ευρώ θα μειωθεί στην ισοτιμία του με το δολάριο, κάτι που αντιπροσωπεύει σημαντικά δυναμικά κέρδη για τα ταμεία των επενδυτικών εταιρειών. Ο Richard Parker, οικονομολόγος στη σχολή Kennedy School της κυβέρνησης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, εξήγησε:

Καθώς ξεκίνησε το 2010, ο δρόμος των «καλύτερων και εξυπνότερων» είδε αυτό που ξαφνικά έμοιαζε με μια νέα πηγή του ακόμα πιο εύκολου χρήματος, παίζοντας αυτό που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες και θέλω να αποκαλέσω «Το Παιχνίδι Με Τους Τίτλους Κινδύνου» στην μικρή Ελλάδα. Εδώ είναι πώς αυτό λειτουργεί: Η ανάκαμψη στην Ελλάδα, όπως και στη περίπτωσή μας, φαίνεται ακόμα να είναι αρκετά ασταθής (αβέβαιη), αλλά, για τους παίκτες του κινδύνου, Πρωταρχικό είναι, ότι αυτές οι συνθήκες είναι μια ευκαιρία για να στοιχηματίσουν εναντίον της αποκατάστασης της οικονομικής σταθερότητας, και τότε κατασκευάζουν ξαφνικές επιθέσεις, όταν το αναπόφευκτο εμπόδιο στο δρόμο της ανάκαμψης εμφανίζεται. Εξόφληση (των υποχρεώσεων της Ελλάδας) έρχεται ως η ασθενέστερη πιθανότητα και οι επενδυτές αντιδρρούν με βιασύνη (με πανικό) στην αγορά των ομολόγων, αφήνοντας απροστάτευτη την Ελλάδα, να μη μπορεί να δανειστεί -και ενδεχομένως την εξαναγκάζουν να χάνει από προεπιλογή. (Η Προεπιλογή, για τους παίκτες [=τζογαδόρους χρηματιστηριακών στοιχημάτων – παραγώγων] του κινδύνου, είναι ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ, για να μπορούν να ελπίζουν σε ακόμα μεγαλύτερα κέρδη.) ….Κεντρική επιλογή, για να βουτήξει 2008 η Wall Street στο «κενό» ήταν τα δισεκατομμύρια που πόνταραν οι επιτήδειοι, σε συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης, με τα φθηνά παράγωγα σαν βάση των στοιχημάτων, στη μορφή λαχειοφόρου αγοράς (λοταρίας)- τα οποία είχαν διαθέσει οι κερδοσκόποι στις ΗΠΑ, σε υποψήφιους ιδιοκτήτες σπιτιών σε τεράστιες ποσότητες, με αδυναμία εξόφλησης των δανείων!!!! Σήμερα ακριβώς το ίδιο είδος των στοιχημάτων swap, είναι όπως με τη Wall Street, τώρα έχουν τοποθετήσει την Ελλάδα σε κίνδυνο, στο ΒΑΣΙΚΟ τους παιχνίδι – και αυτή τη στιγμή όλοι ψάχνουμε, το κατά πόσο θα μπορούσε να γίνει μια επανάληψη (αυτών των αθέμητων χρηματιστηριακών πρακτικών) με τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες. ….Αν η Ουάσιγκτον κλείσει τα swaps (στοιχήματα – παράγωγα) και τα παρόμοια παράγωγα αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου με βάση τα στοιχήματα, πριν αυτό το είδος παιχνιδιού αποβεί ολέθριο των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών συστημάτων, αυτός ο φοβερός κίνδυνος της Ευρωπαϊκής κατάρρευση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Τον Φεβρουάριο του 2010, τα hedge funds αύξησαν τα στοιχήματά τους, τα σχετικά με τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, προκαλώντας βραχυκύκλωμα στα ομόλογά της  ή αγοράζοντας από προεπιλογή την «προστασία» τους. Ακόμη και τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου που δεν είναι σε άμεση έκθεση στον κίνδυνο της Ελληνικής κατάρρευσης, έχουν «μόνωση» (προστασία) των χαρτοφυλακίων τους, κατά των παράπλευρων απωλειών τους στις αγορές συναλλάγματος ή έναντι των πιθανών πιστωτικών δεδομένων των ανησυχιών, ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να είναι σε θέση να εξυπηρετήσει το βαρύ χρέος της.
Εν περιλήψει, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είναι εν μέρει το αποτέλεσμα της κατάρρευσης των κοινωνικών προγραμμάτων της, η πολύ αντιπαραγωγική κεντρική εξουσία και το ότι οι δημόσιες εταιρείες έχουν λειτουργήσει με σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια πολλών ετών. Ωστόσο, η ανάπτυξη και η εμπορία των σύνθετων χρηματοπιστωτικών προϊόντων (στοιχημάτων) από την Wall Street και κατευθυνόμενοι στρατηγικοί αναλυτές, για την απελευθέρωση των τομέων της τραπεζικής και των επενδύσεων στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Κλίντον, έχουν ανοίξει τις πύλες των εύκολων κερδών για μια επίλεκτη ομάδα των επενδυτών, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν και να προκαλέσουν πιστωτικά γεγονότα (=πτωχεύσεις κρατών) σε όλο τον κόσμο με το πάτημα μερικών πλήκτρων. Ως εκ τούτου, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν μπορεί να συνδέεται με αποτυχημένες εσωτερικές πολιτικές από μόνες τους, αλλά πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της νομιμοποίησης στοιχημάτων, τα οποία τοποθετούνται από τους ίδιους τους χρηματοδότες (τους δανειστές) που με ευκολία κάνουν τα δισεκατομμύρια κερδών χωρίς να κουνήσουν το δαχτυλάκι τους, εξαναγκάζοντας (κρυφά) την Ελλάδα σε αρνητικές προεπιλογές!!!! Και κανένας δεν βλέπει τίποτα το παράνομο γι ‘αυτό, σε μια ανεξέλεγκτη παγκόσμια οικονομία.

Ο Δημήτριος Ιωαννίδης είναι εταίρος στη Roach, Ιωαννίδης & ΜΕΓΑΛΟΥΔΗΣ LLC., και σύμβουλος του Γενικού Προξενείου της Ελλάδα στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. Έχει κάνει έρευνες για τα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τα θέματα που αφορούν την Ελλάδα και έχει υπηρετήσει ως ειδικός μάρτυρας σε διεθνείς επιχειρηματικές συναλλαγές και ρυθμιστικά θέματα συμμόρφωσης.
ΠΗΓΗ: http://jurist.org/sidebar/2011/06/dimitrios-ioannidis-greek-tragedy.php .
Ήταν μια πρόταση από ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ
Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης

Comments are closed.