Από τον Haukur Holm (AFP)

Ρέικιαβικ – Ο πρώην πρωθυπουργός της Ισλανδίας, Geir Haarde, είναι ο πρώτος αξιωματούχος πρώην πολιτικός ηγέτης, ο οποίος από τη Δευτέρα (5-9-2011) περνά τη δοκιμασία μιας δίκης, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που αφορά τις διαδικασίες που εφάρμοσε (στην Ισλανδία) με αποφάσεις του, για τις οποίες θα μπορούσε να κριθεί υπεύθυνος, για την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα της χώρας του.

Ο Geir Haarde, 60 χρονών, ο οποίος έφτασε λεπτά πριν από τη δίκη, η οποία άρχισε στις 10.00′ πμ, προσπαθούσε να δείξει ευδιάθετος και συνοδευόταν από τη σύζυγό του, ζήτησε από το δικαστήριο για τρίτη φορά, να απορρίψει τις κατηγορίες, τις οποίες έχει χαρακτηρίσει σαν μια …«φάρσα».

Ο Haarde ήταν ένας από τους τέσσερις πρώην υπουργούς της κυβέρνησης της Ισλανδίας, ο οποίος έχει κατηγορηθεί, μετά από μια ανάκριση (δικογραφία) του περασμένου έτους, για τη συμβολή του στην εντυπωσιακή οικονομική κατάρρευση της χώρας (και του τραπεζικού) τομέα στα τέλη του 2008, όταν όλες οι μεγάλες τράπεζες, οι οποίες τον τελευταίο χρόνο που (έκλεισαν ισολογισμό) εμφάνιζαν ενεργητικό ίσο με το 923 τοις εκατό (!!!!!) του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, απέτυχαν και κατέρρευσαν μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Αλλά το Κοινοβούλιο, του οποίου την πλειοψηφία τώρα ελέγχουν οι αριστερών τάσεων αντίπαλοι του Haarde, ψήφισε τον περασμένο Σεπτέμβριο απόφαση, σύμφωνα με την οποία, ο Geir Haarde ήταν ο μόνος που θα πρέπει να χρεωθεί με «βαριά αμέλεια» και θα γίνει έτσι το πρώτο πρόσωπο που θα παραπεμφθεί από το Landsdomur, κάτι που ποτέ στο παρελθόν δεν έχει ξανασυμβεί, να χρησιμοποιηθεί ειδικό δικαστήριο για τους νυν και πρώην υπουργούς.

Κατά την άφιξη στο «Σπίτι Πολιτισμού» της Ισλανδίας στο Ρέικιαβικ, χώρος που επιλέχθηκε, επειδή είναι αρκετά μεγάλο για να στεγάσει τη διαδικασία (της δίκης) και θεωρείται ουδέτερο έδαφος, ο Haarde, φορώντας ένα σκούρο μπλε κοστούμι και γραβάτα, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο, ότι ο ίδιος δεν είχε ακόμη αποφασίσει αν θα προβεί σε δήλωση μετά την ακροαματική διαδικασία της πρώτης ημέρας.

«Το σκέφτομαι αυτό», δήλωσε ο Haarde, ο οποίος ήταν επικεφαλής του Κόμματος της Ανεξαρτησίας και κρατούσε τα ηνία της κυβέρνησης από τα μέσα του 2006 έως τις αρχές του 2009, όταν ο συνασπισμός του ανατράπηκε εν μέσω του δημόσιου σκανδάλου, γύρω από την κρίση.

Η Νομική ομάδα που τον υποστηρίζει, έστειλε εν τω μεταξύ στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ένα έγγραφο, με το οποίο ο πρώην πρωθυπουργός θα παρουσιάσει έξι λόγους για να πετύχει την απόλυση του τη Δευτέρα.

Κατ’ αρχήν υποστηρίζει, ότι δεν ακολουθήθηκε καμία σωστή διαδικασία πριν από την άσκηση της ποινικής δίωξης εναντίον του, ότι το κατηγορητήριο ήταν αόριστο και ασαφές, και ότι δεν υπήρχαν συγκεκριμένα επιχειρήματα που να υποστηρίζουν τα κατηγορητήριο.

Το έγγραφο επισημαίνει ότι ο εισαγγελέας της υπόθεσης στη δίκη, ο Sigridur Fridjonsdottir, είχε ενεργήσει ως σύμβουλος για την κοινοβουλευτική επιτροπή που πρότεινε το κατηγορητήριο και ως εκ τούτου είχε μια σύγκρουση συμφερόντων.

Ισχυρίζεται επίσης, ότι οι κανόνες των διαδικασιών στο Ειδικό Δικαστήριο Landsdomur ήταν ασαφείς, και, τέλος, ότι με τη παραπομπή του, το Κοινοβούλιο, «αγνόησε τον συνταγματικό κανόνα της ίσης μεταχείρισης σύμφωνα με το νόμο», όταν επέλεξε να κατηγορήσει μόνο έναν από τους τέσσερις υπουργούς, τους οποίους μια ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή είχε προτείνει για να λογοδοτήσουν.

Εκτός από τον Haarde, η λεγόμενη «Έκθεση της Αλήθειας», που δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2010, έριξε το φταίξιμο για την κρίση στον πρώην πρωθυπουργό για τη χρηματοδότηση του τραπεζικού τομέα, καθώς και στον David Oddsson, έναν άλλο πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος ήταν επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Ισλανδίας κατά το χρόνο της οικονομικής κατάρρευσης.

Στους επικεφαλής των χρεοκοπημένων τραπεζών και στον πρώην επικεφαλής της εποπτικής αρχής του χρηματοπιστωτικού συστήματος της χώρας δόθηκε, επίσης, ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι Haarde και Oddsson την άνοιξη του 2008,  είχαν μεταξύ άλλων παρακρατήσει (αποκρύψει) πληροφορίες από αρμόδιους υπουργούς και τη κυβέρνηση, στοιχεία που έδειχναν ότι η χώρα όδευε προς μια μεγάλη οικονομική κρίση.

Σε μια συνέντευξή του τον Ιούλιο (2011) στο AFP, ο Haarde επέμεινε, ότι όλη η δίκη ήταν «μια πολιτική φάρσα, που την υποκινούσαν κάποιοι παλιοί πολιτικοί εχθροί του, που κρύβονται πίσω από αυτή τη φάρσα, με το πρόσχημα της πολιτικής δίκης».

Ο νυν υπουργός Οικονομικών Steingrimur Sigfusson, ένας από τα πιο δυνατούς αντιπάλους του Haarde, έχει εν τω μεταξύ υποστηρίζει, ότι κατ’ αρχήν η υπόθεση είναι πολύ σημαντική. «Όταν έγινε σαφές ότι όλα είχαν πλέον οδηγηθεί στην καταστροφή … η ιστορία δείχνει, ποσο πολύ λίγα έγιναν για να το αποφύγουμε», δήλωσε πρόσφατα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Sigfusson, εξηγώντας γιατί ένιωθε, ότι η δίκη ήταν αναγκαία.

Μετά τη χρεοκοπία των τραπεζών, η Ισλανδική οικονομία υποχώρησε σε μια βαθιά ύφεση και οδήγησε την αξία της κορώνας σε σπειροειδή (διαδοχική) υποτίμηση.

Η οικονομία έχει επιστρέψει σταδιακά στην ανάπτυξη και παρατηρητές λένε ότι ίσως να μη χρειαστεί να αντλήσει την τελευταία δόση (δανείων) «διάσωσης» από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείου.

ΠΗΓΗ: http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5jeYhzfOd5m0Dwab5yNqc95D1WT-g?docId=CNG.f1b9a4954d063407d172f8ee97430559.a61

Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης

Απάντηση