Τροϊκάνα εξουσίας αλά Πασόκα. Με τη ματιά του Μπαρμπανίκου.

17 Οκτωβρίου 2011
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

ΤΡΟΪΚΑ Νο 1
Το 1995 η τριπλέτα Σημίτη, Πάγκαλου και Βάσως Παπανδρέου, είχαν την «ευλογία του δαχτυλιδιού» από τον ασθενούντα αρχηγό Ανδρέα Παπανδρέου, να διαχειριστούν την «επόμενη μέρα του», ώστε να μην υπάρξουν απρόοπτα στο θέμα της διαδοχής.
Το απρόοπτο φάνταζε απειλητικότατο, στο πρόσωπο του ΕΛΛΗΝΑ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟ, ο οποίος ήταν μπροστά με τεράστια διαφορά, ο δημοφιλέστερος πολιτικός του πρώην ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο στο πρώην ΠΑΣΟΚ, αλλά σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Ο Παρασκευάς Αυγερινός είχε καταφέρει με το ήθος του, να συγκεντρώνει και να συσπειρώνει, όλον τον κόσμο που στήριζε ελπίδες μέχρι τον Απρίλιο του 1994 στον Αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά.
Αν υπήρχαν συνθήκες ωριμότητας και εξυπνάδας στον φυσικό διάδοχο της δυναστείας Τζέφρι-Γιωργάκη Παπανδρέου, το δαχτυλίδι θ δινόταν απ’ ευθείας σ’ αυτόν.
Επίσης είναι βλακωδέστατο ψέμα, ότι κλήθηκε ο Λαλιώτης αλλά αρνήθηκε να πάει σε σχετική «συνάντηση» με τους άλλους, για να καθορίσουν την μετά Ανδρέα εποχή. Ο Λαλιώτης υπήρξε μια πολιτική μετριότητα, η οποία κινείτο στο παρασκήνιο. Ήταν το ΠΑΣΟΚ του παρασκηνίου και του Ανδρέα. Ο Λαλιώτης ήξερε και ποτέ δεν έκανε κάτι εναντίον της …τρόϊκα «Σημίτη -Βάσως – Πάγκαλου». Εκ των υστέρων όλοι καταλαβαίνουμε πλέον ότι και ο Γκαγκάς Τζέφρι Παπανδρέου ήξερε και είχε αποδεχθεί να τον …ωριμάσουν!!!!
Ο Πάγκαλος (παρά τις βλακείες κάποιων που λένε ότι άλλοι τον έπεισαν λόγω της ήττας του από τον Αβραμόπουλο στο Δήμο Αθηναίων), μπορεί να είναι πολιτικός καιροσκόπος και αλητάμπουρας, αλλά ορισμένα θέματα, τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, ήταν σε θέση να τα εκτιμήσει και να αποφασίσει μόνος του, ανάλογα με τα πάσης φύσεως ωφελήματα που θα εξασφάλιζε.
Η Βάσω Παπανδρέου μπορεί να εντυπωσίαζε για το στυλ αντρογυναίκας που εμφάνιζε και εμφανίζει, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είχε τη παραμικρή πιθανότητα να κέρδιζε μια μάχη διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, χωρίς τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των υπολοίπων, την οποία ήταν ολοφάνερο ότι δεν διέθετε ούτε και μπορούσε να εξασφαλίσει.
Εκτός από τον Παρασκευά Αυγερινό, το ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ αντίπαλο δέος κάθε δελφίνου τότε (1996) ήταν χωρίς καμιά αμφιβολία ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο αποκαλούμενος και ο ωραίος Άκης του ΠΑΣΟΚ. Ο Τσοχαντζόπουλος μαζί με τον αείμνηστο Γιώργο Γεννηματά (όσο ζούσε) έλεγχαν τον κομματικό μηχανισμό. Μετά τον θάνατο του Γεννηματά, ο Τσοχατζόπουλος κυριαρχεί στον κομματικό μηχανισμό και φαντάζει ως ο Νο 1 διάδοχος του Ανδρέα, με την επιφύλαξη της τεράστιας απήχησης που είχε ο ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ στο σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας. Ήταν από τους ελάχιστους πλέον πολιτικούς εντός ΠΑΣΟΚ, ο οποίος είχε ιδεολογικό υπόβαθρο και έδινε νόημα στη λέξη «ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ».
Όμως ένα γεγονός δεν πρέπει να ξεχνάμε, για το οποίο υπάρχει μεγάλη πασοκική …ομερτά: Το 1989 ο Ανδρέας χάνει την εξουσία και το 1990 ξαναχάνει από τον Μητσοτάκη. Το 1990 μετά τη δεύτερη ήττα, γίνεται το 2ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτό, μπορεί ο Ανδρέας Παππανδρέου να εκλέχθηκε ομόφωνα στη προεδρία του κόμματος, αλλά λίγε μέρες μετά, στη σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής στο «ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΝ» των βορείων προαστίων, έγινε το έλα να δεις, με παρ’ ολίγο ….καθαίρεση του Ανδρέα, ο οποίος τελικά παρέμεινε στην ηγεσία, χάρι στις κινήσεις της υπ’ αυτόν τρόϊκας των Γεννηματά (κυρίως), Τσοχατζόπουλου και Λαλιώτη. Εκεί δρομολογήθηκαν οι πρώτες κινήσεις διαδοχής, με την εκλογή του Άκη Τσοχατζόπουλου στη θέση Γραμματέα του κόμματος, ενώ οι άλλοι, στους οποίους συμμετείχε κρυφά και ο διάδοχος εξ αίματος Τζέφρι, είχαν βάλει μόστρα και ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΑΙΣΧΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΨΟΥΝ, τον Παρασκευά Αυγερινό. Εκεί βγήκαν και πάρα πολλές φήμες, για τις υπέρμετρες απαιτήσεις του Τσοχατζόπουλου, να αποκτήσει εμφανές προβάδισμα διαδοχής, το πήρε με επικίνδυνο τσαμπουκά και μάλλον η «οικογένεια» δεν ξεχνά όλους όσους τη στριμώχνουν ή την εκθέτουν.
Οι τρεις (Σημίτης, Βάσω Παπανδρέου και Πάγκαλος) ήταν ήδη γνωστό ότι τα είχαν βρει σε προηγούμενες συνεστιάσεις τους. Επομένως????
Επομένως, με την οικογένεια Παπανδρέου φαινομενικά πλήρως αποστασιοποιημένη, η συνάντηση του 1995, συμπεριλαμβανομένου στη τριπλέτα και του Παρασκευά Αυγερινού, ήταν για να πεισθεί ο τελευταίος να στηρίξει Σημίτη, που είχε το προβάδισμα έναντι της Βάσως και του Πάγκαλου, αλλά όχι έναντι του Τσοχατζόπουλου. Αν ο Τσοχατζόπουλος είχε απέναντί του, διασπασμένους τον Σημίτη και τον Αυγερινό, ήταν βέβαιο ότι θα έκανε περίπατο και θα ήταν χωρίς αμφιβολία ο επόμενος μετά τον Ανδρέα αρχηγός, απόντος του εκλιπόντος Γεννημετά. Η συσπείρωση όμως τόσων πολλών ηγετικών στελεχών στην υποστήριξη της υποψηφιότητας Σημίτη, και κυρίως η φαινομενικά ξαφνική υποστήριξη και της οικογένειας Παπανδρέου υπέρ του Σημίτη, οδήγησε στην εσωκομματική ήττα του Τσοχατζόπουλου.
ΤΡΟΪΚΑ Νο 2
Γκαγκάς – Τζέφρις – Γιωργάκης!!!  ΟΛΕ – ΟΛΕ!!!! Στα μετά, ξαναβλέπουμε το θέατρο, με τις σικέ εσωκομματικές εκλογές, να παραδίδει το αρχηγικό δαχτυλίδι ο Σημίτης στον Γκαγκά, Τζέφρι-Γιωργάκη Παπανδρέου και την συνυποψηφιότητα Βενιζέλου, του δήθεν «άλλου ΠΑΣΟΚ», μα φαντάζει (κυρίως τώρα που ερμηνεύονται όλα τα παράδοξα), σαν μια χοντρή και άσκημη μαϊμού.
ΤΡΟΪΚΑ Νο 3
Τώρα με τον Τζέφρι-Γιωργάκη Παπανδρέου χαμένο σε όλα από χέρι, και τον Βενιζέλο σε ρόλο Νο 2, λόγω γηρατειών του χοντροπάγκαλου, ξαναβλέπουμε το ίδιο πανηγυράκι, για τον εγκλωβισμό και απόλυτο έλεγχο της επόμενης διαδοχής, αφού οι φυσικοί απόγονοι της οικογένειας είναι μικρής ηλικίας και τα αδέλφια του γκαγκά έχουν ήδη καεί με συμμετοχή σε σκάνδαλα.
Έτσι τώρα, ένας καθαρόαιμος Εβραίος, μια bilderberg και ένας Λοβέρδος για φτύσιμο (μη τον ματιάσουμε τον φασίστα), προσπαθούν να προκαταλάβουν και να εγκλωβίσουν τις εσωκομματικές εξελίξεις, ενός κόμματος που τρέχει ολοταχώς για μονοψήφιο νούμερο. Μια πρωτοβουλία απομίμηση των προηγούμενων, με την έγκριση της οικογένειας και του ίδιου του Γκαγκά, Τζέφρι-Γιωργάκη Παπανδρέου.
Έτσι, από τη μια «μεριά» θα υπάρχει ο Νο 2 στο κόμμα αρχιδελφίνος Βενιζέλος κι’ από την «άλλη» ένας από τους Λοβέρδο, Διαμαντοπούλου, Σαραγκούσσι, με επικρατέστερο κατά τη γνώμη μου τον πρώτο. Έτσι, απομονώνεται οποιαδήποτε «έκπληξη» και φιλοδοξία τρίτων και μένουμε σε μια απ’ τα ίδια σκατά. Όποιος κι’ αν τον διαδεχθεί στο κόμμα, θα αναλάβει την υποχρέωση να αναθρέψει πολιτικά τα παιδιά του, και να παραδώσει το δαχτυλίδι σε ένα από αυτά.
Η ψευδαίσθηση των εσωκομματικών διαδικασιών συνεχίζεται, μόνο που αυτοί που την παίζουν, έχουν χάσει πλέον κάθε αίσθηση με το περιβάλλον. Κάποιος να τους μιλήσει για ψυχίατρο. Τους κοιτάς και στο πρόσωπό σου ζωγραφίζεται μια ξυνίλα. Ούτε γκριμάτσα σε απόχρωση χαμόγελου δεν μπορείς να κάνεις πλέον!!!
Αναρωτιέσαι… Είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράματα στη ξωτική Botsovalia, που έχει αναδείξει μια Helen πρόεδρο πρωτοδικείων και μια Popis κέρβερο, σκύλα και χάριβδη ομού?????

Τώρα, αν ρωτήσεις 1.000 άτομα για τα ίδια συμβάντα, να είσαι σίγουρος ότι θα πάρεις 1.000 απαντήσεις, αλλά και οι 1.000 θα σου βγάλουν δικές τους συνταγές για Τροϊκάνες. Διάλεξε ή φτιάξε τη δικιά σου τροϊκάνα.

Απάντηση