ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΕΥΘΕΡΙΑΝ ΜΑΣ

 = Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι =
  = τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή, =
  = σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι =
  = ποὺ μὲ βία μετράει τὴν γῆ. =

 = Ἀπ’ τὰ κόκαλα βγαλμένη =
 = τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά, =
 = καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη, =
 = χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά! =

 = Ἐκεῖ μέσα ἐκατοικοῦσες =
  = πικραμένη, ἐντροπαλή, =
  = κι ἕνα στόμα ἀκαρτεροῦσες, =
  = «ἔλα πάλι», νά σου πῇ. =

 = Ἄργειε νάλθῃ ἐκείνη ἡ μέρα, =
  = κι ἦταν ὅλα σιωπηλά, =
  = γιατί τὰ ’σκιαζε ἡ φοβέρα =
  = καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά. =

 = Δυστυχής! Παρηγορία =
  = μόνη σοῦ ἕμενε νὰ λὲς =
  = περασμένα μεγαλεία =
  = καὶ διηγώντας τα νὰ κλαῖς. =

 = Καὶ ἀκαρτέρει καὶ ἀκαρτέρει =
  = φιλελεύθερη λαλιά, =
  = ἕνα ἐκτύπαε τ’ ἄλλο χέρι =
  = ἀπὸ τὴν ἀπελπισιά, =

 = Κι ἔλεες: «Πότε, ἅ, πότε βγάνω =
  = τὸ κεφάλι ἀπὸ τσ’ ἐρμιές;». =
  = Καὶ ἀποκρίνοντο ἀπὸ πάνω =
  = κλάψες, ἄλυσες, φωνές. =

 = Τότε ἐσήκωνες τὸ βλέμμα =
  = μὲς στὰ κλάιματα θολό, =
  = καὶ εἰς τὸ ροῦχο σου ἔσταζ’ αἷμα, =
  = πλῆθος αἷμα ἑλληνικό.……

 

 

 

 

Απάντηση