….όταν ο νεκρός χρησιμοποιείται επαγγελματικά από ένα διεφθαρμένο και τυρανικό καθεστώς, για να εμπεδώνει τον φασισμό της εξουσίας του.

=== ΔΙΑΒΑΖΩ στις Κουβέντες Καφενείου, 26/1/2012   «Παρατηρητής της Θράκης«
=== ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ αμφιβολία είναι μεγάλη απώλεια για τον παγκόσμιο κινηματογράφο, για τον ελληνικό πολιτισμό μας, για την χώρα μας γενικότερα αυτή του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Και είναι απώλεια απρόσμενη και ξαφνική, που ήρθε με τον πιο άδοξο τρόπο: από ένα απίστευτο τροχαίο κατά την διάρκεια γυρισμάτων στην Δραπετσώνα. Εκεί ο Αγγελόπουλος ετοίμαζε την τελευταία του ταινία, που έφερε τον τίτλο «Η άλλη θάλασσα» και είχε προϋπολογισμό πέντε εκατομμυρίων ευρώ. Η ταινία, που προφανώς μένει ημιτελής, αναφέρονταν στην διακίνηση μεταναστών (λαθρομετανάστευση) – όχι στον Έβρο αλλά μεταξύ Σκοπίων, Ελλάδας και Ιταλίας – και στην εκμετάλλευση της ζωής αυτών των ανθρώπων από έναν πολιτικό. Αυτό ωστόσο που δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι λόγω της οικονομικής κρίσης στην χώρα μας, η τελευταία ταινία του Αγγελόπουλου πραγματοποιούνταν με τουρκική υποστήριξη. Πιο συγκεκριμένα η ταινία σκηνοθετούνταν με την οικονομική βοήθεια του Τούρκου παραγωγού Nuri Bilge Ceylan και του Ιταλού παραγωγού Amedeo Pagani, ο οποίος είχε δηλώσει ότι στόχος της ταινίας ήταν η απεικόνιση της οικονομικής κρίσης που βιώνει η Ελλάδα σήμερα.
=============================

 === ΔΙΑΒΑΖΩ στο «Πρώτο Θέμα» ==== Δύο μήνες ήταν προγραμματισμένα να διαρκέσουν τα γυρίσματα της ταινίας που έμελλε να είναι η τελευταία του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
=== Η «Άλλη θάλασσα», όπως ήταν ο τελικός τίτλος της – αρχικά είχε δοθεί ο τίτλος «Πέρα από τη Θάλασσα»……….

=== …..Στα γυρίσματα της ταινίας μάλιστα, συμμετείχαν και οι τρεις κόρες του σπουδαίου δημιουργού……
=== …..Βασικοί άξονες της πλοκής ήταν η παράνομη δραστηριότητα ενός επιχειρηματία – ο Αγγελόπουλος είχε δώσει στο συγκεκριμένο ρόλο το αμφίσημο όνομα Π – που διακινούσε μετανάστες και η παράλληλη δράση της κόρης του η οποία προσπαθούσε να ανεβάσει ένα έργο του Μπρεχτ με πρωταγωνιστές  τους εργάτες του εργοστασίου του πατέρα της.
Στην ταινία συμμετείχαν ως βοηθητικοί ηθοποιοί πραγματικοί άνεργοι εργάτες της Ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης του Περάματος, οι οποίοι υποδύονταν τους εαυτούς τους……
=== ….Μετά από τα γυρίσματα στον Πειραιά,  στη Δραπετσώνα και στο κέντρο της Αθήνας ο Αγγελόπουλος ήταν προγραμματισμένο,  μαζί με τους ηθοποιούς, τους συνεργάτες και το συνεργείο του να ταξιδέψει στην Κωνσταντινούπολη για την ολοκλήρωση της ταινίας…… ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 5.000.000 € — Για δύο μηνών γυρίσματα.
=============================

ΔΙΑΒΑΖΩ ΣΕ ΑΚΑΤΟΝΟΜΑΣΤΕΣ «ΠΗΓΕΣ»: Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, έχει δηλώσει στην Ισπανική εφημερίδα «Publico» το 2008, όταν βραβεύτηκε με το χρυσό μετάλλιο του ιδρύματος Circulo de Bellas Artes: «Χώρες φτιάχνονται και καταστρέφονται. Όμως εκτός αυτού η έννοια των συνόρων δεν είναι απλά γεωγραφική, αλλά και μεταξύ των ανθρώπων…… Πιστεύω ότι όλοι φτιάχνουμε συνεχώς την ίδια ταινία. Είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε μόνο μία ταινία ή να γράψουμε μόνο ένα βιβλίο ή μόνο ένα ποίημα, σε διάφορες εναλλαγές. Χάρη στην επανάληψη, γίνεται ….τραγούδι».
==============================

ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ:
Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος δεν ανήκει στα πρότυπά μου. Πάντα πίστευα ότι ήταν ένας ψυχρός σκηνοθέτης που κατέστρεφε συναισθήματα. Τον θεωρούσα σαν έναν, που προσπαθούσε να μετουσιώσει σε φιλοσοφία, το αισχρό σλόγκαν «ε, και τι να κάνουμε… αυτή είναι η ζωή, δεν μπορούμε να την αλλάξουμε» και «αν προσπαθήσεις να αλλάξεις το μαύρο, θα το κάνεις σκοτεινότερο». Για αυτή τη «τέχνη-τεχνική» τον λάτρεψε, τον χρηματοδοτούσε και τον βράβευε η απανταχού άρχουσα πολιτικοοικονομική τάξη. Η μάζα ποτέ δεν τον «κατάλαβε» ή μάλλον, παγιδευόταν, πήγαιναν μερικοί λόγω της πλύσης εγκεφάλου, έβλεπαν κι’ αποχωρούσαν, ξενέρωναν. Η φήμη ξεφούσκωνε και κανένας δεν θυμάται «τι» επί της ουσίας. Ξέρεις μόνο, ότι ήταν ο πολυβραβευμένος Θεόδωρος Αγγελόπουλος.
Αν ρίξουμε μια ματιά στον κατάλογο βραβείων και διακρίσεων του Τζέφρι Παπανδρέου, θα τρίψουμε κι’ εκεί τα μάτια έκπληκτοι, προσπαθώντας να καταλάβουμε, τι σκατά έκανε στη ζωή του ο Τζέφρι Παπανδρέου και έτυχε τόσων και τόσων διακρίσεων.
Να μη μιλήσεις???… Και να αφήνεις αυτόν τον άθλιο μηχανισμό, να ξοδεύει τόνους μελάνης και χαρτιού και τηλεοπτικών αφιερώσεων, στο ύπουλο παιχνίδι κατασκευής των νόθων ηρώων – προτύπων υποταγής, στη θολοκουλτούρα της Αμεταβλητότητας των πάντων??? Και σε τόσο επαγγελματικό και μισθωμένο λίβανο, να μη μπορεί κανένας να εκφράσει αντίθετη γνώμη και άρνηση παραδοχής της «Αγγελοπουλικής ποιότητας»??? Μήπως θέλουν να νομοθετήσουν και τη ποινικοποίηση της άρνησης της μάζας???
Τόλμησε και μίλησε και μεταξύ άλλων έγραψε ο Δημήτρης Δανίκας (στα ΝΕΑ), ότι ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος ήταν «Τσιγκούνης, αλαζόνας και με αισθητικές εμμονές» και σε χρόνο ρεκόρ, η χούντα της διαφθοράς έδρασε διέγραψε το άρθρο του, που πολύ λίγα έλεγε!!!! Τον λογόκριναν, για κάτι, που ηθοποιοί και συνεργείο, είχαν τολμήσει και του το έγραψαν με μπογιά, κρυφά σε τοίχο, στα γυρίσματα του «Αλέξανδρος»!!!! Το άρθρο δεν το αποδόμησε η μάζα, ως κριτής των πάντων επί τα γήινα. Το άρθρο του Δανίκα το έσφαξε, το φασιστικό και διεφθαρμένο καθεστώς, αυτό το καθεστώς, που θα κάνει τη κηδεία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «δημοσία δαπάνη»….
Αν παρά τις όποιες αντιρρήσεις μου, ο όποιος φανατίλας ΘεοδωροΑγγελοπουλικός οπαδός, έχει στοιχεία, για συγγρούσεις του σκηνοθέτη Αγγελόπουλου, όχι για καθυστερήσεις χρηματοδότησής του, αλλά εναντίον του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου, για υπεράσπιση των κοινωνικών αγώνων της μάζας του Ελληνικού λαού, ευχαρίστως να τα δεχθώ, και μετά από διασταύρωση να τα κάνω πρωτοσέλιδο και συγγνώμη να ζητήσω.
Υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ γίγαντες της τέχνης και του πολιτισμού, που έγιναν γίγαντες, γιατί έτσι το θέλησε η συνείδηση της συνολικής μάζας του Ελληνικού. Αυτούς τους γίγαντες, οι οποίοι στους λαϊκούς και κοινωνικούς αγώνες έγιναν πραγματικοί υπηρέτες του λαού και «ένα» με τη μάζα, το διεφθαρμένο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο τους πολέμησε άγρια και στον θάνατό τους και μετά θάνατο. Στη κυριολεξία του πέθανε στη ψάθα.
Αμύνομαι στη κρατική – εξουσιαστική υπερβολή.
Έχουμε σαν λαός, σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθούμε. Έχουμε μπροστά μας αγώνες, για να διώξουμε τις σαπίλες και τις εικονικές πραγματικότητες. Έχουμε και πρότυπα αγώνων, κουλτούρας και πολιτισμού. Δεν ζητάμε αυτά που μας χαρίζουν, ή μας πουλάνε όσο-όσο!!!!
Κι’ εδώ μας μιλούν, για ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΑΙΝΙΑΣ, 5.000.000 €, ΓΙΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΜΟΛΙΣ ΔΥΟ ΜΗΝΩΝ, ΜΕ 98% ΚΟΜΠΑΡΣΟΥΣ ΣΑΝ «ΗΘΟΠΟΙΟΥΣ».– Και ενώ η ταινία πραγματεύεται δουλεμπόριο εργατικών χεριών, στο τρίγωνο ΕΛΛΑΔΑ – ΣΚΟΠΙΑ – ΙΤΑΛΙΑ, ενώ δηλαδή δεν άγγιζε στο παραμικρό τις αμαρτίες των Τούρκων και το βαρύ ιστορικό του Έβρου, το πρόγραμμα των γυρισμάτων θα ολοκληρωνόταν το δεύτερο  15νθήμερο Φεβρουαρίου 2012 στη Κωνσταντινούπολη, χωρίς αναφορές σε Τούρκους δουλέμπορους!!!! Γκέκε?????

Αντί για επίλογο, βάζω ξανά τα λόγια-φιλοσοφία του ίδιου του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, από την Ισπανική εφημερίδα «Publico» του 2008, για να τον εμπεδώσουμε: «Χώρες φτιάχνονται και καταστρέφονται. Όμως εκτός αυτού η έννοια των συνόρων δεν είναι απλά γεωγραφική, αλλά και μεταξύ των ανθρώπων…… Πιστεύω ότι όλοι φτιάχνουμε συνεχώς την ίδια ταινία. Είμαστε καταδικασμένοι να κάνουμε μόνο μία ταινία ή να γράψουμε μόνο ένα βιβλίο ή μόνο ένα ποίημα, σε διάφορες εναλλαγές. Χάρη στην επανάληψη, γίνεται ….τραγούδι»…. Μόλις είχε πάρει το μετάλλιο  «Circulo de Bellas Artes«….

5 Comments

  • Ο/Η maria λέει:

    Το σχόλιο της εφημερίδας » Παρατηρητής της Θράκης» είναι προφανές γιατί γράφτηκε… ο δημοσιογράφος δεν έχει ιδέα για ο σενάριο και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να υπερασπιστεί τον τόπο του.

    Το πρώτο θέμα είναι εκτός πραγματικότητας … Ο ΟΛΠ στήριζε την ταινία και πολλοί εργαζόμενοι εκεί είχαν εκφράσει την επιθυμία να συμμετάσχουν ως κομπάρσοι μετά τη γνωριμία τους με τον σκηνοθέτη. ( εν τέλει καμιά σκηνή δεν γυρίστηκε με κομπάρσους. Το νούμερο του προυπολογισμού είναι εντελώς λάθος επίσης.

    Η δήλωση στην ισπανική εφημερίδα είναι η απάντηση σε ερώτηση που αφορά την Ιστορία ως θεματολογία και το πως έβλεπε το έργο του ο αγγελόπουλος. Όλες οι ταινίες του γι΄αυτόν ήταν μία … η ζωή του.

    Δανίκας Αγγελόπουλος είχαν πολύ κακές σχέσεις γι’αυτό τα έγραψε αυτά πριν ταφεί καν ο νεκρός … Υπάρχει το αναφαίρετο δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης αλλά υπάρχουν και οι από αρχαιοτάτων χρόνων άγραφοι νόμοι … θα μπορούσε να γράψει γι’αυτόν αργότερα ίσως να καταθέσει και την άποψή του με ένα βιβλίο. Ο τρόπος όμως κι ο χρόνος που επέλεξε να το κάνει ήταν ανήθικος.

    Δυστυχώς δεν γράφω την προσωπική μου άποψη.
    Ό,τι γράφω το έζησα και είναι πρωτογενής πηγή.

    Οι εφημερίδες ποτέ δεν ήταν αντικειμενικές ούτε μπαίνουν στον κόπο να διασταυρώσουν. Το «πιασάρικο» εξυπηρετούν

  • Ο/Η ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης λέει:

    Αγαπητή κα Μαρία.
    Τα θέματα που θίγετε, επικεντρώνονται σε μέρος της ανάρτησης, το οποίο και αντιστοιχεί σε τρεις (3) επώνυμες πηγές, οι οποίες και έχουν το πρωτογενές υλικό (ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ τησ ΘΡΑΚΗΣ και Ισπανική «PUBLICO». Εκεί θα έπρεπε να απευθυνθείτε και να δώσετε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ και όχι προσωπικές εκτιμήσεις λόγω συμπάθειας. Οι παραπάνω πηγές, δημόσιες και φανερές, δεν είναι οι μοναδικές. Τα ίδια και (περισσότερα να πω???) γράφτηκαν και σε άλλα μέσα. Ποιες πληροφορίες είναι λανθασμένες, όταν πριν αναφερθώ σε αυτές και σχολιάσω, τις βρήκα σε περισσότερα από δέκα (10) ΜΜΕ, τα περισσότερα των οποίων είναι μεγάλης κυκλοφορίας????
    Το δικό μου σχόλιο είναι κατ’ αρχήν για την αθλιότητα σε βάρος του Δανίκα, και έρχομαι ευθαρσώς να παρουσιάσω πληροφορίες υπαρκτές που δεν είχαν ποτέ διαψευστεί και πάνω σε αυτές σχολιάζω και μεταφέρω τη προσωπική μου άποψη.
    Η δική σας ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ άποψη, δεν είναι προσκόμιση νέων στοιχείων.
    Το σχόλιό σας ως προς τους λαθρομετανάστες, πάσχει από τρομερές αντιφάσεις. Διαβάστε το και ξαναδιαβάστε το.

  • Ο/Η Maria λέει:

    Αγαπητέ κε Μπαρμανίκε,

    Τυχαία διάβασα το άρθρο σας κι επειδή τυχγάνει να γνωρίζω πολύ περισσότερα από εσάς σε σχέση με την » Άλλη θάλασσα» θα ήθελα να αποκαταστήσω την αλήθεια.

    Πραγματικά έχετε κάθε δικαίωμα να αγαπάτε ή όχι το έργο του Αγγελόπουλου.

    Δεν επιτρέπετε, όμως, να δημοσιεύετε πληροφορίες που είναι εντελώς λανθασμένες και μάλιστα να βγάζετε και συμπεράσματα βάσει αυτών.

    Κατ’αρχάς ο προυπολογισμός της ταινίας ήταν 2.600.000 και μέχρι την στιγμή του ατυχήματος τα έξοδα της καλύπτοντας εξ’ολοκλήρου από ίδιες πηγές. Στον κινηματογράφο διεθνής παραγωγή με αυτόν τον προυπολογισμό θεωρείται » οικονομική» παραγωγή.

    Οι Τούρκοι δεν έδωσαν ούτε cent και η χρηματοδότησή τους αναμενόταν πολύ αργότερα. Ο πασίγνωστος σκηνοθέτης Ceylan που αναφέρετε δεν έχει καμία σχέση με την ταινία… απλώς η συμπαραγωγός τούρκικη εταιρεία είναι η παραγωγός του Ceylan. Ο Ceylan είναι αγγελοπουλικός και έτσι επετεύχθη μια συνεργασία την στιγμή που στην Ελλάδα ήταν αδύνατο να βρεθούν λεφτά. Καμία σκοπιμότητα καμία » ύποπτη» συνεργασία.

    Η διακίνηση μεταναστών στην Πάτρα επελέγη γιατί θα γίνονταν γυρίσματα στην Πάτρα και συγκεκριμένα στην πλατεία θεάτρου. Η κρίση είναι και ευρωπαική .. οι μετανάστες ταξιδεύουν προς την Ευρώπη … σαφές γιατί ο σκηνοθέτης

    Δείτε το μετέωρο βήμα του Πελαργού σας παρακαλώ αν ενδιαφέρεστε συγκεκριμένα για τη διακίνηση λαθρομεταναστών στον Έβρο.

    Είναι προφανές ότι δεν έχετε ιδέα τι λέει το σενάριο γι’αυτό καταλήγετε λέγοντας ότι θα γίνονταν γυρίσματα στην Κων/λη χωρίς αναφορά στις αμαρτίες των Τουρκων. Η σκηνή ήταν η πρώτη του σεναρίου και αφορούσε την οικογενειακή ζωή του πρωταγωνιστή. Καμία σχέση με μετανάστευση .. Η ΤΑΙΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΘΕΜΑ ΤΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ.

    Ο Ιταλός παραγωγός δε πλήρωνε μόνο τον πρωταγωνιστή. Τίποτα άλλο …

    Όφειλα να αποκαταστήσω την αλήθεια … εις μνήμην του …

    Αν θέλετε να γράφετε απλώς για να γράφετε φροντίστε να είστε σίγουρος πρώτα για το τι λέτε .. εξ ονόματος της ελευθερίας της γνώμης σας δεν θα πρέπει να βιάζετε το έργο και το όνομα ΚΑΝΕΝΟΣ.

    • Ο/Η Theoprovlitos λέει:

      Ασχετως των χρηματοδοτων, ποιος ηταν ο στοχος του σεναριου; Να παρουσιασει ενα διεφθαρμενο λαό στα ματια των άψογων Ευρωπαίων που εκμεταλλεύεται τους λαθρομεταναστες;

  • Ο/Η Παπαπέτρου Δημήτριος λέει:

    Συμφωνώ απολύτως καθώς και με την υποκρισία που κυριαρχεί όταν πεθαίνει κάποιος που όλοι λένε τα καλλίτερα λόγια ενώ κατά τη διάρκεια της ζωής του τον πολέμαγαν και τον λοιδορούσαν. Οφείλουμε να υποστηρίζουμε τη γνώμη μας είτε κάποιος ζει είτε είναι νεκρός.’Οσον αναφορά το μακαρίτη ούτε αυτόν γούσταρα λόγω της θολοκουλτούρας του ούτε τις ταινίες του.Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι στο εξωτερικό τον υπολόγιζαν. Αλλά μήπως δεν υπολόγιζαν και τη Μούσχουρη; Ευχαριστώ. Παπαπέτρου Δημήτριος.

Απάντηση