=== Σήμερα ανέβασα ένα χρονολόγιο και ένα ιστορικό βιβλίο, (στη βασική ιστοσελίδα μου http://arvanitis.eu/) τα οποία έχουν σχέση με την επανάσταση του 1821, τους Αρβανίτες και Σουλιώτες, από τα λεγόμενα «μη γνωστά». Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ότι όλα τα ιστορικά κείμενα, που γράφτηκαν λίγο μετά τη μερική απελευθέρωση της Ελλάδας μας, μερικές φορές παγιδεύονται σε υποκειμενική ερμηνεία και παρουσίαση των γεγονότων, είτε για να δικαιολογήσουν προσωπικά σφάλματα των ιδίων και στενά συγγενικών προσώπων που πρωταγωνίστησαν, είτε για να υπερεξυψώσουν τις δράσεις κάποιων προσφιλών προσώπων, ενώ η αναφορά σε πρόσωπα που έχουν προσφέρει πολλά (ίσως και περισσότερα) στην υπόθεση της εθνικής ανεξαρτησίας, περιέργως εμφανίζονται υποβαθμισμένα ή δεν αναφέρονται καθόλου.
=== Αυτό κατά ένα μέρος είναι κατανοητό, αν σκεφθούμε ότι πολλά σοβαροφανή ιστορικά κείμενα, εμπεριέχουν ανακρίβειες μέχρι και αθλιότητες, προκειμένου να υπηρετήσουν ξένα συμφέροντα. Τα ιστορικά κείμενα, που γράφτηκαν από πρόσωπα που είτε πρωταγωνίστησαν είτε θέλουν να δικαιολογήσουν κάποιες συμπεριφορές, είτε προσπαθούν να δραπετεύσουν από κόμπλεξ αδυναμίας εξήγησης της Ελληνικότητας των Αρβανιτών Σουλιωτών, πρέπει να τα φιλτράρουμε με σύνεση αλλά και επιείκεια, ώστε να λαμβάνουμε το σωστό υλικό για τα συμπεράσματά μας. Σε γενικές όμως γραμμές, αυτά τα ιστορικά κείμενα, κατά την άποψή μου είναι υπερπολύτιμα, για την εγκυκλοπαιδική μόρφωση, κάθε υποψήφιου επαναστάτη.
=== Ο
Λάμπρος Κουτσονίκας κατάγεται από ένδοξη οικογένεια που προσέφερε το αίμα της για την ελευθερία του Σουλίου και της Ελλάδας. Σουλιώτης του 1821 ο ίδιος.  Ο παππούς του Νικόλαος, ο πατέρας του Γιάννος και ο θείος του Θανάσης έπεσαν ηρωικά στη Μονή του Σέλτζου στο Σούλι, όταν περικυκλώθηκαν από τα στρατεύματα του Αλή Πασά το 1804, σε μια από τις πολλές συγκρούσεις των Σουλιωτών. Σε αυτή τη μάχη, αιχμαλωτίσθηκε η σύζυγος του φονευθέντος Γιάννου, μαζί με τα μικρά παιδιά της, ένα από τα οποία ήταν και ο Λάμπρος Κουτσονίκας.
=== Ο Λάμπρος κατά την επανάσταση του 1821 πήρε μέρος σαν μπουλουκτσής και διακρίθηκε σε πολλές μάχες στην Ήπειρο και τη Στερεά Ελλάδα. Από τον Αυγουστίνου Καποδίστρια, το 1831 ονομάσθηκε πεντακοσίαρχος και επί Όθωνος εντάχθηκε στον τακτικό στρατό. Πέθανε στις 2 Ιουνίου του 1879 σε βαθιά γεράματα, έχοντας πάρει το βαθμό του Συνταγματάρχη της Φάλαγγας. Θέλοντας να εξυψώσει τον ηρωικό αγώνα των Σουλιωτών κατά την επανάσταση του 1821 και προ αυτής, αλλά και να ξεπλύνει τις κατηγορίες του Περραιβού για τον παππού του Νικόλαο και να αποκαταστήσει τη μνήμη του, συνέγραψε και δημοσίευσε το 1863-64 τη Γενική Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως.

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Η «Γενική Ιστορία Της Ελληνικής Επαναστάσεως», όπως την έγραψε ο Σουλιώτης Κουτσονίκας Λάμπρος

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 1453-1830 ΣΕ PDF ΑΡΧΕΙΟ

Απάντηση