«Του Πανού η στέρνα» στα ιστορικά Βρυσάκια Ψαχνών Ευβοίας.

3 Απριλίου 2012
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

 <<=== ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΕΣΣΑΠΙΩΝ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ  ΑΝ ΔΕΝ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΡΗΓΟΡΑ
=== ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ Ο ΚΟΤΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟ ΠΡΩΤΟΠΑΛΙΚΑΡΟ  ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΗ ΓΟΒΙΟΥ ( 28-3-1822) ΕΔΩ,  ΣΤΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟ ΄50  ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΚΑΝΑΝ ΜΠΑΝΙΟ.
=== ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΓΕΜΙΖΕΙ ΣΥΧΝΑ ΜΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΓΕΙΤΟΝΕΣ  ΠΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΟΝ «ΙΕΡΟ» ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΝ.
=== ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ :  ΝΙΚΗ  Ν.  ΚΑΛΠΑΚΙΔΟΥ     και   ΓΙΑΝΝΑ  Γ.  ΔΟΥΔΑΛΗ
=== Αναρτήθηκε από ΒΑΣΙΛΙΚΗ

  === ΜΠΑΡΜΠΑΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
=== Μικρός σαν ήμουν, άκουγα διάφορες ιστορίες για την επανάσταση στην Εύβοια, σαν παραμύθια. Άλλοτε από τον πατέρα μου, άλλοτε απ’ τη μάνα μου, αν και ήσαν λιγομίλητοι σ’ αυτά. Το ίδιο γινόταν κι’ όταν ανεβαίναμε στις Στρόπωνες, άκουγα διηγήσεις από τον μπάρμπα μου τον Νικολό τον Κολοκούρη, που είχε παντρευτεί την Παναγιού, την αδελφή του πατέρα μου.
Δυστυχώς ο πατέρας μου πέθανε νωρίς, όταν ήμουν 11 χρονών και κάτι, κι’ από τότε άρχισαν δύσκολα χρόνια επιβίωσης για την οικογένεια.
=== Μερικά χρόνια μετά, όταν ήμουν σε ηλικία περίπου 14 χρονών, ο αδελφός μου ο Γιάννης, έφερε ένα μικρό βιβλιαράκι που μέσα έγραφε για τον καπετάν Αγγελή Γοβιό και τον καπετάν Κώτσο, τον αδελφό του Γιαννάκη και τα κατορθώματά τους, μαζί με πολλούς άλλους ήρωες, στην Ευβοϊκή Επανάσταση του 1821. Ήταν ενός ξάδελφου το βιβλιαράκι, Γιάννης λεγόταν κι’ εκείνος Χαλικόπουλος. Μου το έδειξε με υπερηφάνεια και μου ζωντάνεψε τα «παραμύθια» που άκουγα σαν ήμουν 4-6 χρονών.
  === Χρειάστηκε να περάσουν πολλά και δύσκολα χρόνια, για να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου. Στη πραγματικότητα λιγομίλητος κι’ εγώ, δεν είχα πει πολλά πράγματα στα παιδιά μου, αλλά αυτά ακούγοντας από εμένα αυτά τα ελάχιστα, έκαναν δικές τους έρευνες για να μάθουν περισσότερα. Ήταν ευχάριστη έκπληξη όταν τους κατάλαβα. Για να καταλάβετε, τη μια (αρνητική) ανεπίσημη εκδοχή, για τον τρόπο θανάτου του Κώτσου Δημητρίου και του Αγγελή Γοβιού, την είπα στον μικρότερο από τα παιδιά μου πριν λίγο καιρό και ενώ είναι 25 χρονών, γιατί οι στοίχοι που μιλούν γι’ αυτό, μπορεί να γράφτηκαν υποθετικά «εν βρασμώ ψυχής» λόγω προγενέστερου αρνητικού ιστορικού.
=== Πριν ένα περίπου χρόνο έμαθα από το ιστολόγιο της κυρίας Βασιλικής Μπισμπικοπούλου για τα δημοτικά τραγούδια που υμνούν τον Αγγελή και τον Κώτσο και τώρα, από την ίδια κυρία Βασιλική Μπισμπικοπούλου, μαθαίνω ότι υπάρχει ακόμα «του Πανού η στέρνα» όπου άφησε τη τελευταία του πνοή και αποκεφαλίστηκε ο καπετάν Κώτσος Δημητρίου (Αρβανίτης), αδελφός του καπετάν Γιαννάκη Δημητρίου (Αρβανίτη) από τον οποίο κατάγομαι. Πριν μια βδομάδα μου έγραψε η κα Βασιλική, ότι το Σαββατοκύριακο πιθανόν να έχει φωτογραφίες και υπέθεσα, ότι θα ήσαν από καμιά εκδήλωση για την 25η Μαρτίου στα Ψαχνά. Όταν χθες το απόγευμα έλαβα τις φωτογραφίες, με έκανε να κλάψω.
=== «Του Πανού η στέρνα» υπάρχει ακόμα και δυο φίλες της Ψαχνιώτισσες, έμαθαν ή ήξεραν το μέρος που υπήρχε και πήγαν και το φωτογράφησαν. Δεν μπορούν να φανταστούν πόση συγκίνηση μου χάρισαν. Κοιτάζω και δακρύζω. Κάπου εκεί κοντά, πρέπει να υπάρχει και το ρέμα, που άφησε τη τελευταία του πνοή ο οπλαρχηγός Αγγελής Γοβιός.

                Μην είδατε στα δυο βουνά, τους δυο Καπεταναίους
            Τον Κότσο και τον Αγγελή τα δυο αυτά  Λεοντάρια
                Εχθές, προχθές τους είδαμε με λίγα παλικάρια,
                Εις στην   Καστέλα ρίχτηκαν στον κάμπο σαν θηρία
                Και εξολόθρευσαν   τους εχθρούς.
                   ………………………………..
                Τρις περδικούλες κάθονταν στα δυο βουνά στη ράχη
                Η μια κοιτά τον Εύριπο, η άλλη το Βρυσάκι  
                Η Τρίτη η μικρότερη μοιργιολογάει  και λέει
                Μας σκότωσαν τον Αγγελή το άξιο παλικάρι
            Μας σκότωσαν τον Κότσο μας εις στου Πανού την στέρνα….
Ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου και ευγνωμονώ, τις ΚΥΡΙΕΣ: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΙΣΜΠΙΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΙΚΗ  Ν. ΚΑΛΠΑΚΙΔΟΥ και ΓΙΑΝΝΑ Γ. ΔΟΥΔΑΛΗ

5 Comments

  • Ο/Η Marios λέει:

    To sugkekrimeno shmeio to kserw.exei ena xwrafi ekei dipla o pateras mou.Mexri prosfata htan gemato skoupidia alla shmera einai arketa ka8aros o xwros..tetoioi ieroi topoi prepei na sunthrountai.krima

  • Ο/Η Ιωάννης Αρβανίτης λέει:

    Γειά σας!
    Χάρηκα που βρήκα το ιστολόγιο ενός συγχωριανού μου!
    Λέγομαι Γιάννης Αρβανίτης και είμαι από τους Στρόπωνες, γυιός του Βασίλη Αρβανίτη (κτίστη και ξυλουργού) και της Βασιλικής Κουτσαυλή. Παπούς μου ο Γιώργης Αρβανίτης, κτίστης, αδελφός του μπαρμπα Νίκου Αρβανίτη. Από τον γιατρό φίλο μου Νίκο Τζιγιάννη έχω πληροφορηθεί ότι κατάγομαι από τον Κώτσο Δημητρίου. Όμως αυτός μου είπε την ιστορία λίγο διαφορετικά. Ότι μετά τη μάχη στα Βρυσάκια, ο Κώτσος κατέφυγε στους δυσπρόσιτους Στρόπωνες. Ήταν, ως φαίνεται, ο μόνος Αρβανίτης την καταγωγή εκεί και έμεινε με το επώνυμο αυτό. Πρόσφατα ο πατέρας μου μου είπε ότι είχε το επάγγελμα του χασάπη. Θα μπορούσατε να μου πείτε αν αυτά είναι ακριβή;
    Επίσης μου είπε ότι από αυτό το σόϊ κάποιος πήγε στους Καθενούς, αλλά άλλαξε το επώνυμό του σε Αντωνίου. Μέλη αυτού του κλάδου είναι ο κυρ Κώστας Αντωνίου και ο παπα-Πέτρος των Καθενών, με τους οποίους έχουμε γνωριστεί και «συγγενολοϊόμαστε» (για να το πώ Στροπωνιάτικα!).

    • Ο/Η ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης λέει:

      Καλημέρα.
      Χάρηκα που μου έγραψε ένας Αρβανίτης.
      Ο φίλος σου κάνει λάθος, όπως λάθος κάνει και κάποιος άλλος που έχει γράψει βιβλίο για την επανάσταση στην Εύβοια, και λέει ότι στα βρυσάκια σκοτώθηκε και ο Γιαννάκης Δημητρίου.
      Είναι αποδεδειγμένο με ιστορικά έγγραφα της εποχής, ότι Αγγελής Γοβιός και Κώτσος Δημητρίου, σκοτώθηκαν στα Βρυσάκια σε ενέδρα, σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο. Αποκεφαλίστηκαν και οι τουρκαλβανοί κάρφωσαν τα κεφάλια τους σε παλούκια και τα περιέφεραν σε χωριά και στη Χαλκίδα. Στη Χαλκίδα τα είχαν μερικές μέρες σε δημόσια θέα.
      Ο Γιαννάκης Δημητρίου είναι αυτός που διεσώθηκε. Για ένα διάστημα έγινε συναρχηγός της Ευβοϊκής επανάστασης, αλλά κάποιοι ανεγκέφαλοι έφεραν στην Εύβοια τους κατσαπλιάδες Ολυμπιστές, που αντί να πολεμούν τους Τούρκους, διέλυσαν μέχρι αφανισμού, όλες τις επαναστατικές ομάδες.
      Ο Γιαννάκης Δημητρίου εξελίχθηκε στον Βαθμό του Χιλίαρχου και μαζί με όλους όσους γλύτωσαν από τους Ολυμπιστές, ενώθηκαν με τον Κριεζώτη, που επίσης χτυπήθηκε από τους ίδιους κατσαπλιάδες αλλά άντεξε περισσότερο και τελικά επικράτησε.
      Αυτός που αποσύρθηκε στις Στρόπωνες είναι ο Γιαννάκης Δημητρίου. Σύμφωνα με προφορικές πληροφορίες, υπήρχε και τρίτος αδελφός, ο Μητσάκης Δημητρίου, για τον οποίο δεν έχουν γίνει γνωστά περισσότερα, πέρα από το ότι και τα 3 αδέλφια έφυγαν στα βουνά, μετά την εκτέλεση τουρκαλβανού αξιωματούχου από τον Κώτσο στην αγορά της Χαλκίδας.
      «Δημητρίου» ήταν το μικρό όνομα του Πατέρα τους και αναφέρεται σαν αρχικό επίθετο, σύμφωνα με τη Σουλιώτικη-Αρβανίτικη πατρογονική παράδοση ονοματοδοσίας. Όταν καθιερώθηκαν τα δημοτολόγια, έτσι όπως υπάρχει σήμερα το σύστημα ονοματοδοσίας (ονομα – πατρώνυμο – επίθετο), ο Γιαννάκης έλαβε το επίθετο Αρβανίτης, όπως ήταν περισσότερο γνωστός.
      Το μεγαλύτερο αδελφό μου τον λένε Γιάννη, όπως και τον παππού μας από τη πλευρά του πατέρα μας, Γιάννη τον έλεγαν και ήταν εγγονός του Γιαννάκη Δημητρίου – Αρβανίτης.
      Έχω αρχίσει και τη σελίδα http://arvanitis.eu/ στην οποία γράφω διάφορα ιστορικά στοιχεία για τους Αρβανίτες.

  • Ο/Η basilikh λέει:

    σασ ευχαριστω πολυ για τα καλα σας λογια η ξαδερφη μου, η κορη μου γενικα η οικογενεια μου οπως και οι φιλοι μου με βοηθανε να αναδειξουμε και την αλλη πλευρα της πολης μας που μεχρι τωρα ηταν στο σκοταδι.

    • Ο/Η ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης λέει:

      Η περιοχή Ψαχνών και γενικότερα της Μεσσαπίας, είναι ευλογημένη και ποτισμένη με το αίμα χιλιάδων Ελλήνων. Δεν ήσαν μόνο ο Αγγελή, ο Κώτσος κι’ ο Αναγνώστης. Ήσαν εκατοντάδες, ή και χιλιάδες, που οι περισσότεροι δεν έγιναν γνωστοί. Για μένα, όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, είναι απόγονοι ηρώων. Το να επιλέξουν οι επαναστάτες τη περιοχή για κεντρικό στρατόπεδο, δεν ήταν τυχαίο. Ο ντόπιος πληθυσμός τους δέχθηκε και τους υποστήριξε. Τους έκρυβε, τους τάϊσε. Αυτή η υποστήριξη, ήταν το Α και το Ω για τις επιχειρήσεις των αρματωλών.

Απάντηση