Σκοτεινά τα βλέμματα σε πατρίδες νυχτωμένες….

5 Νοεμβρίου 2012
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

  — Μάκρυνε η θύμηση, και θόλωσε η σκέψη.
  — Αφανίστηκαν οι μορφές στο πέρασμα της λησμοσύνης
  — και πνίγηκαν οι απαντοχές
  — στο χείμαρο της ατέλειωτης οργής.

  — Αγάπες μακρινές…
  — Ψεύτικα φτιασιδωμένες υποσχέσεις.
  — Ξεθώριασαν πια…
  — Και σαν κατακάθι στον καφέ πίκραναν τα χείλη

  — Η γεύση στυφή κι η ματιά υγρή.
  — Άρνηση και εγκατάλειψη.
  — Μάταια παλεύεις ελπίδα να βρεις.
  — Να γατζωθείς δεν έχει χαρακιά
  — στου πόνου τον απόκρημνο βράχο…

  — Ζωή δυσβάσταχτη σε πόλεις ρημαγμένες
  — Σκοτεινά τα βλέμματα σε πατρίδες νυχτωμένες
  — Βαριά η μυρωδιά της προδοσίας
  — Και του προδότη η θωριά
  — Θάνατος…

  — Αναρτήθηκε από marianaonice – Ζητείται Ελπίδα

1 Comment

  • Ο/Η marianaonice λέει:

    ευχαριστώ πολύ για την αναδημοσίευση…

    Σκοτεινιά… τα βλέμματα σε πατρίδες νυχτωμένες…

    αποδίδει περίπου το ίδιο με το «σκοτεινά τα βλέμματα σε πατρίδες νυχτωμένες», μα όπως βγήκε ο στίχος από τη μαυρισμένη ψυχή μου, θέλησε να αποδώσει τη σκοτεινιά (τη μαυρίλα)γύρω μας και μέσα στα βλέμματά μας…
    όπως και να το εννοεί κανείς πάντως το νόημα είναι το ίδιο!
    Νάστε καλά!! και πάλι ευχαριστώ…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *