ΓΔΑΡΤΕΣ ΟΝΕΙΡΩΝ  === ΣΑΝ ΨΕΜΑ… Αυτοκτόνησε (22-4-2012) ο Δάσκαλος Σάββας Μετοικίδης! – Δείτε το Σάββα στην επίθεση που έκαναν τα ΜΑΤ στην οδό Ασκληπιού (9/1/2009) – Δείτε αφιερώματα φίλων

  === O Σάββας Μετοικίδης, με το προσωνύμιο «καπετάν-Νέστος» άφησε το στίγμα του στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη του 2008, στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά σε περιστατικό που σημειώθηκε όταν κυκλώθηκε από ΜΑΤ σε πολυκατοικία της οδού Ασκληπιού και, όπως μαρτυρά το σχετικό video, φωνάζει προς την Αστυνομία: «πόσους σας είπαν να πιάσετε σήμερα… εγώ είμαι δάσκαλος… θάρθω εγώ… σας φτάνουν δέκα;« …και πήγε ( στο 3:50 λεπτό του σχετικού video) –  Ήθελε πάντα να δίνει…
  === Η κηδεία του Σάββα Μετοικίδη έγινε στις 4 το απόγευμα στην Σταυρούπολη Ξάνθης, Κυριακή 22/4/2012.
  ===   Μια ακόμη μνημονιακή δολοφονία. Θα ήθελα να είναι ψέμα, αλλά δυστυχώς δεν είναι. Ο αγαπημένος σύντροφος και φίλος Σ.Μετοικίδης διάλεξε να φύγει από κοντά μας σε μια στιγμή που τον χρειαζόμαστε σαν αγωνιστή , σαν δάσκαλο , σαν άνθρωπο. Ο Σάββας μας έδωσε πολλά, γι’ αυτό και η απώλειά του είναι δυσαναπλήρωτη. Βαδίσαμε μαζί τα τελευταία χρόνια στους αγώνες στην εκπαίδευση αλλά και στους σημαντικότερους κοινωνικούς αγώνες που έδωσε η εποχή μας. Ο Σάββας έδωσε πάντα τον καλύτερο εαυτό του σ΄ αυτούς τους αγώνες, χωρίς ποτέ κανένα αντάλλαγμα και καμιά ιδιοτέλεια.
  === Στους σημερινούς μαύρους καιρούς του σκοταδισμού και της μνημονιακής εξαθλίωσης ο Σάββας διάλεξε να κάνει με το δικό του τρόπο την αντίσταση.  Διάλεξε να θυσιάσει τον εαυτό του καταγγέλλοντας τον μνημονιακό κανιβαλισμό. Έδωσε το σημαντικότερο πράγμα που είχε: τη ζωή του. Η επιλογή του είναι στην κυριολεξία μια θυσία. Μια θυσία,  που ανεβάζει για όλους εμάς το ύψος των απαιτήσεων. Η ΜΟΝΗ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ Η ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μας φίλε και σύντροφε ΣΑΒΒΑ.
ΧΡ.ΡΕΠΠΑΣ
—————-
Κώστας Παπατσιμούλης Δάσκαλος
Σαρανταδυό στίχοι, για τον αδικοχαμένο 42άχρονο  συνάδελφο Σάββα.
Μέρες της άνοιξης
Μέρες τ Απρίλη
Μέρες παθών
Και της Ανάστασης μαζί,
Αυτές τις μέρες διάλεξες, Φίλε Μου Εσύ,
Σε τόπους άγνωστους κι αλαργινούς
AYTOKKTONIAΤαξίδι για να φύγεις .
Το άδικο δεν άντεξες
Τους πόνους από τους κόπους
Σαν τ όνειρο σου πνίγηκε
απ άχρηστους ανθρώπους.
Κι έγινες Μάρτυρας κι Εσύ
Την ώρα αυτή και τη στιγμή
Που κάποιοι σου κλέψανε
Και  λεηλάτησαν μαζί
Ότι είχες χτίσει στη ζωή.
Αυτοί που δίχως λογική
Αυτοί οι μικρόψυχοι, οι δειλοί,
Στείλαν ταξίδι μακρινό
Την πονεμένη σου ψυχή.
Και τώρα, τώρα έρχονται ξανά
Σαν τρωκτικά, σαν ποντικοί,
Να ροκανίσουν
Ότι έχει μείνει απ τη ζωή.
Φίλων και συναδέλφων σου μαζί,
Νέων ,ανέργων ,αστέγων. Ταπεινωμένων..
Και πεινασμένων, μα διψασμένων πιο πολύ
Για ένα  αύριο ,
Που πάλι το γέλιο
Μέσα απ τα χείλη τους
Σαν άνοιξη θα ξαναβγεί.
Σαρανταδυό   Απρίληδες
Στο διάβα της ζωής σου.
Φίλε , στεφάνι, ο Μάης μας αυτός
Σου πλέκει στην ψυχή σου
Κι αφήνει τα σημάδια του
Ν ανθίσει και να καρπίσει η ευχή σου.
Φίλε, ονειροπόλε, ταξιδευτή,
Τράβηξες κόκκινη γραμμή,
Τράβηξες γι άλλα μέρη ΕΣΥ.
Καλό ταξίδι σου λοιπόν
Μον΄ νά σαι κι ο στερνός του.

Αγαπημένε Σάββα,
πάντα λιτός, πάντα αισιόδοξος, πάντα πιστός στο εκπαιδευτικό σου έργο, πάντα εστιασμένος στο δίκιο
ευαίσθητος, κοινωνικά ευαίσθητος όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο που φέρει την ιδιότητα του πολίτη. Συμμέτοχος σε ό,τιδήποτε θα βοηθούσε τα παιδιά, συμμέτοχος σε κάθε δραστηριότητα – πολιτική και πολιτιστική – των εκπαιδευτικών συλλόγων, αεικίνητος.
Πάντα μου ασκούσες κριτική – ήμουν βλέπεις πιο συμβιβασμένος – και πάντα γελάγαμε μαζί και πάντα είμασταν μαζί. Σε στήριζα και ας διαφωνούσα μαζί σου σε επίπεδο πολιτικής ανάλυσης. Σε στήριζα γιατι ΠΟΤΕ Σάββα, δεν χρησιμοποίησες ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ
Σε στήριζα γιατί ΠΟΤΕ Σάββα δεν είπες τίποτα που να είναι άηθες και απολιτικό
Σε στήριζα γιατί ΠΟΤΕ Σάββα δεν έπαυες να είσαι αλληλέγγυος με όσους είχαν προβλήματα και ας ήταν και άλλης άποψης από σένα
Σε στήριζα γιατί ΣΑΒΒΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΕΝΙΩΘΑ ΑΣΦΑΛΗΣ γιατί από ΣΕΝΑ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΟΔΟΘΩ
Σάββα μου
ΣΕ ΣΤΗΡΙΖΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ
ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΣΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΤΗ ΛΕΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΩ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΒΡΙΣΚΩ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΚΛΕΙΣΩ ΤΟ ΜΑΤΙ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΙΝ ΠΑΩ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟ Ή ΠΟΛΙΤΙΚΉ ΠΑΡΑΤΑΞΗ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΜΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΚΑΙ ΕΓΩ
ΠΑΣΧΙΖΩ ΕΔΩ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΜΟΥ
ΑΛΛΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΣΕΝΑ
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΚΟΥΩ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ, ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΟΥ, ΤΟ ΠΕΙΡΑΓΜΑ ΣΟΥ, ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ, ΤΗΝ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΠΡΟΛΑΒΑ
ΠΡΙΝ ΦΥΓΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΟΥ
ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΩ
ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΑΞΙΩΘΗΚΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΑΛΛΑ ΣΑΒΒΑ
ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ
ΦΙΛΕ ΜΟΥ
ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ
ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ – ΣΤΟ ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ – ΜΕ ΑΚΟΥΣ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ –
ΘΑ ΨΑΞΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΑ ΝΗΜΑΤΑ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΣΕΝΑ
ΝΑ ΕΝΩΘΩ ΚΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΠΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΝΙΩΣΕΙ ΜΟΝΟΣ
ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΣΕΝΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ
ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΜΑΣ
ΔΑΣΚΑΛΟΣ – ΠΟΛΙΤΗΣ – ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Σου γράφω αυτό το μήνυμα
γιατί μόλις τώρα πληροφορήθηκα την απόφασή σου
και την πράξη σου (Κυριακή, 22/4/2012)
ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ
Ο,ΤΙ ΓΡΑΦΩ
ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΚΔΩΣΩ
ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ ΜΙΑ ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΣΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΣΑΒΒΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΣΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ
Εγώ είμαι Σάββα
Εγώ είμαι
και εσύ είσαι εδώ
ΠΑΝΤΑ
Βαγγέλης Ιντζίδης
Καλό ταξίδι Σάββα
Έγινε λίμνη η μοναξιά
έγινε λίμνη η στέρηση
ανέγγιχτη κι αχάραχτη.
Γ.Σ.
του Λάμπρου Νικολάρα
Έχω τη πληγή των ανθρώπων
που θρηνούν μέρες στα ημερολόγια
Τώρα που βαριά ανασαίνουν οι ώρες
κι οι φίλοι γίναν
ίσκιοι ανυπόστατοι
κλειδωμένοι σε δωμάτια που ανοίγουν
παράθυρα στο πέλαγος
Κι όμως όταν λυγίζουν τα γόνατα
κι η σιγή βαραίνει πάνω στα λόγια
η μνήμη σωρεύει- ολοένα σωρεύει- εικόνες
και περιστατικά από περασμένες ευτυχίες
ή δυστυχίες
Που δεν έχεις που να τις διηγηθείς
 Πως ξυπνάς ύπνο άρρωστο
τις ώρες που το μεσημέρι κλειδώνει τα μέλη
Κι ακούς
Ψίθυροι ν’ ανεβαίνουν τις σκάλες που τρίζουν
Κι ευωδιάζει η κάμαρη δάφνη ξερή
λιβάνι και φύλλα καρυδιάς
θυμίαμα- ξόρκι
Για τους νεκρούς
που δεν αφήνουν τη μνήμη να γαληνέψει
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΣΑΒΒΑ
ΣΤΙΧΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ «ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ»
Πουλημένοι πουλημένοι
ʼλλη στράτα δεν σας μένει
Μνήμα σας προσμένει
Κάσα καρφωμένη.Για τους πουλημένους
Βόλι δεν χαλάμε
Με πέτρες και κοτρόνια
Τους πετροβολάμε.Πουλημένοι πουλημένοι
άλλη ώρα δε σας μένει
Μνήμα σας προσμένει
Κάσα αφορισμένη.Και για όλους ίδια
Θα ‘χετε κονάκι
Λακκούβες με σκουπίδια
Κι απάνω τους κοράκι.Όλοι οι πουλημένοι
Είστε καταραμένοι
Απ’ την δική μας τη γενιά
Από εργάτη ποιητή
Κι από γραφιά.
Είχες πολλούς φίλους Σάββα….
Αναρτήθηκε από AlfaVita

Απάντηση