jessica rabbit ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ  === Λέει ανάμεσα σε άλλα αναφερόμενη στη δικαιοσύνη η συντάκτρια του άρθρου που θα διαβάσετε στη συνέχεια πως:»…πρόκειται για μια απόφαση που υπενθυμίζει πως οι δικαστές μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα για την προστασία της χώρας που θα κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενεές».
  === του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
  === Λέμε λοιπόν εμείς τα εξής αναφορικά με την παραπάνω διαπίστωση: 
  === Δυστυχώς αλλά όταν αυτή η δικαιοσύνη θα έπρεπε να αποτελέσει ανάχωμα στην κορυφαία πράξη εθνικής υποτέλειας και πλήρους απαξίωσης του Συντάγματος της χώρας, που ήταν η παράδοσή της στο μνημονιακό υπερσύνταγμα, δεν επέλεξε μια στάση ιστορικής και εθνικής ευθύνης.
  === Επέλεξε τη στάση του Πόντιου Πιλάτου, της νομιμοποίησης και της αβανταδορίας του έργου των γερμανοτσολιάδων εφιαλτών, βάζοντας την ταφόπλακα… 
Στην ελπίδα της κοινωνίας, στην εθνική κυριαρχία της χώρας και αξιοπρέπεια του λαού και της νεολάιας της.
Αυτή η δικαιοσύνη – η απρόσωπη και αδέκαστη – άκουσε… πληροφορήθηκε για τους 4.000 δολοφονημένους συμπολίτες μας αλλά δολοφόνους δεν αναζήτησε πουθενά.
Ήταν αυτή η δικαιοσύνη που στο βωμό των αναδρομικών για λογαριασμό των λειτουργών της εξαργύρωσε άλλοτε με τη σιωπή, άλλοτε με την ανοχή και άλλοτε με την απροκάλυπτη συγκατάθεσή της ολέθρια εθνικά και κοινωνικά εγκλήματα που διεπράχθησαν σε βάρος αυτού του τόπου.
Είναι αυτή η δικαιοσύνη που πολλάκις αποδείχθηκε ακριβή στα πίτουρα και φτηνή στ αλεύρι σφυρίζοντας αδιάφορη μπροστά στο δράμα που ζει ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία.
   === Είναι η δικαιοσύνη που στο όνομα του κατοχικού και του εθνοκτόνου δικαίου που δεν αμφισβήτησε σθεναρά και αμετάκλητα, το μόνο που μπόρεσε να προστατεύσει είναι την παράδοση ενός «νομικού πολιτισμού» αυτού της ατιμωρισίας του πολιτικού προσωπικού, που έκοβε και έραβε νομοθετήματα στα μέτρα των εντολών που έπαιρνε και του άθλιου ρόλου που του είχε ανατεθεί.

  === Αυτή λοιπόν η δικαιοσύνη, είναι ο μεγάλος συνένοχος για την κατάντια αυτού του τόπου, και το μόνο που δε δικαιούται πλέον είναι να υποκρίνεται.
Γιατί αυτή η δικαιοσύνη, όφειλε αυτεπάγγελτα και χωρίς να περιμένει την προσφυγ’ή οποιουδήποπτε πολίτη, να κρίνει άμεσα και αυτοτελώς κορυφαίες αποφάσεις του πολιτικού προσωπικού και να αποκαθιστά άμεσα τη συνταγματική νομιμότητα όταν και όπου αυτή παραβιάζεται.
Σ αυτή λοιπόν τη δικαιοσύνη που δεν αναγνωρίζει στον πολίτη το δικαίωμα της «άγνοιας του νόμου», ούτε καν στα απλά και καθημερινά του «παραπτώματα», έχουμε κάθε υποχρέωση αλλά και καθήκον, όχι απλά να μη της αναγνωρίσουμε το δικαίωμα της «άγνοιας» στους νόμους που παράγει το κοινοβούλιο της ντροπής ( με τους οποίους νόμους ασχολείται μόνο αν θιγούν οι τσέπες των λειτουργών της ή αν κάποος πολίτης προσφύγει σ αυτή ικετεύοντας για το δίκιο του), αλλά να την αντιμετωπίσουμε ως συνένοχη στο εθνικό έγκλημα που συντελείται αφού – εθιμικώ τω δικαίω – δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να πληροφορηθεί από τις εφημερίδες έστω το περιεχόμενο της πολιτικής βρωμιάς και να παρεμβαίνει με τρόπο άμεσο και καταλυτικό στην ουσία των εξελίξεων για λογαριασμό του εθνικού Συντάγματος και του Ελληνικού λαού στο όνομα του οποίου παίρνει τις αποφάσεις της. Ω τι απύθμενη υποκρισία…
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ «ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ»

Απάντηση