Η Αμερική πρέπει επιτέλους να παρατήσει το ταραχοποιό Ισραήλ

4 Φεβρουαρίου 2011
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

Τι λέτε για μια ρήξη με το Ισραήλ;;;;

Του Philip Giraldi
Πίσω,  στο 1996, μια ομάδα κορυφαίων νεοσυντηρητικών, με επικεφαλής τον Richard Perle, συνέταξε ένα υπόμνημα, για τη συνέχιση της συνεργασίας (όπως και τώρα), με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, συνιστώντας ότι το Ισραήλ πρέπει να υιοθετήσει μια πιο επιθετική και διεκδικητική πολιτική έναντι των γειτόνων του. Το ονόμασαν μια ‘Καθαρή Θραύση», για να δείχνουν ότι θα ήταν μια σημαντική αλλαγή της (Αμερικάνικης) πολιτικής. Σήμερα, δεδομένου ότι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική μοιάζει περισσότερο με ένα ναυάγιο, αφού νικήθηκε από τον πρώτο γύρο, υπάρχει ίσως η ανάγκη για ένα 9νέο) καθαρό σπάσιμο (θραύση της μέχρι τώρα πολιτικής) από την Ουάσιγκτον. Δεδομένου ότι η σχέση με το Τελ Αβίβ έχει επιπτώσεις πολύ πέρα από το μέγεθος του Ισραήλ και της σημασίας του, θα πρέπει, κατά ειρωνεία της τύχης, να είναι το πρώτο στοιχείο της καταστροφής της εξωτερικής πολιτικής που εξετάζεται.

Πολλοί Αμερικανοί που επιδίδονται (παπαγαλίζουν) στα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι θεωρούν το Ισραήλ να είναι ένας στενός φίλος και σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και ότι, όταν η κριτική των καταγγελιών είναι συχνά καταχρηστική και θα μπορούσε μάλιστα, τότε σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να αποδίδονται (ότι κατευθύνονται) από τον αντισημιτισμό. Μερικοί Αμερικανοί, ως επί το πλείστον ευαγγελιστές χριστιανοί, πραγματικά πιστεύουν ότι το Ισραήλ είναι ένα ειδικό έθνος, είτε επειδή είναι η πατρίδα του εβραϊκού λαού ή (πιστεύουν ότι έχουν) χρίσμα από τον Θεό και ότι όλα τα άλλα έθνη του κόσμου θα πρέπει να το σέβονται και να το προστατεύουν. Ακόμα άλλοι Αμερικανοί αντιλαμβάνονται ότι το Ισραήλ είναι ένα έθνος με καλές και κακές πλευρές, αλλά είναι προσηλωμένο στη χρήση της Αμερικανικής ισχύος και του πλούτου για να εδραιωθεί, επειδή μοιράζεται (τον οφέλιμο χώρο του με άλλους οι οποίοι) εχουν διαφορετικούς εθνοτικούς ή θρησκευτικούς δεσμούς από αυτό……………..
………..Θα αναφέρω για παραδείγματα ότι, όπως στον πόλεμο του Ιράκ, στον οποίο οι υποστηρικτές του Ισραήλ έπαιξαν ανεπίτρεπτο ρόλο, καθώς και τη (πρόκληση) μιας συνεχιζόμενης αναταραχής για να επιτεθούμε στο Ιράν, πράγμα το οποίο θα ήταν μια επανάληψη του Ιράκ, μόνο (που θα ήταν) πολύ χειρότερη………..
…………Ότι το Ισραήλ είναι σε θέση να ελέγχει πολλές πτυχές της σχέσης της Αμερικής με τα ξένα έθνη είναι σαφής και είναι υβριστική η συμπεριφορά του Ισραηλίτικου λόμπι, που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να κρύψει ότι κάνει. Στις 18 Ιανουαρίου, ο γερουσιαστής Kirsten Gillibrand των Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας έγραψε μια επιστολή προς την υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, με την οποία τη καλούσε, να ασκήσουν βέτο οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε οποιοδήποτε ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών που θα καταδίκάζε την ισραηλινή πολιτική επέκτασης των οικισμών. Οι οικισμοί είναι παράνομοι βάσει του διεθνούς δικαίου και του εν αναμονή πλαισίου του ΟΗΕ, για την επίλυση…………..
…………Ενωμένος με άλλους 15 γερουσιαστές, όπως cosignatories, ο Gillibrand διαδίδει βλακωδώς και ψευδώς, ότι οποιαδήποτε κριτική κατά των οικισμών «απειλεί τις προοπτικές για μια συμφωνία ειρήνης και δεν είναι προς το συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών». Στην πραγματικότητα, όπως γνωρίζει καλά, η συναίνεση των ΗΠΑ για επέκταση των οικισμών είναι που βλάπτει την εικόνα των ΗΠΑ στον κόσμο.

Τιςτελευταίες δέκα ημέρες έχουν εμφανιστεί επίσης διάφορα άλλα παραδείγματα, για το πώς το Ισραήλ ασκεί μια έντονα αρνητική επιρροή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Μέλος της Ένωσης Διευθυντών του προέδρου Barack Obama, προέτρεψε τη στήριξη των δημοκρατικών δυνάμεων στην Τυνησία. Αλλά δεν παρέχουν παρόμοια στήριξη των δημοκρατικών δυνάμεων στην Αίγυπτο και για τη νέα κυβέρνηση στον Λίβανο, όπου και τα δύο έθνη αντιμετωπίζουν σήμερα πολιτική αναταραχή. Γιατί; Επειδή και τα δύο είναι στην πρώτη γραμμή υποστήριξης του Ισραήλ, που σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να εξετάσει μόνο τη σχέση του με αυτά, όσον αφορά το κατά πόσον οι πολιτικές εξελίξεις τους είναι συμφέρουσες για το Ισραήλ ή όχι……….. Οι Ηνωμένες Πολιτείες προτιμούν να δώσουν δισεκατομμύρια στο Κάιρο, για την ενίσχυση και τη συγκεκαλυμμένη υποστήριξη του δικτατορικού καθεστώτως του προέδρου της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, επειδή η Αίγυπτος έχει διατηρήσει την ειρήνη με το Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον θα αντιταχθεί επίσης σε οποιαδήποτε κυβέρνηση στον Λίβανο, που θα είναι υπόχρεη στη Χεζμπολάχ, ακόμη και αν δεν απειλεί τις ΗΠΑ ή τα αμερικανικά συμφέροντα με κάθε τρόπο, απλά, επειδή η Χεζμπολάχ είναι ο εχθρός του Ισραήλ………
Κοιτάζοντας την περιοχή της Μέσης Ανατολής αντικειμενικά, πρέπει κανείς να αμφισβητήσει τις δράσεις της Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ έχουν εθνικό συμφέρον να υπάρξει μια ειρηνική επίλυση της διένεξης Ισραήλ-Παλαιστίνης, η οποία θα απαιτήσει ένα τέλος στην Ισραηλινή πολιτική μονομερούς διευθέτησης……. ………
…………..
Σε μια άλλη σχετική εξέλιξη, την περασμένη Τετάρτη, ο νεοεκλεγείς γερουσιαστής Πολ Ραντ δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ τερματισμού όλων των ενισχύσεων σε ξένους, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης που χορηγείται στο Ισραήλ και την Αίγυπτο, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν πλέον να το αντέξουν οικονομικά. Αντί να ενθαρρύνει οποιονδήποτε να συζητηθεί το θέμα επί της ουσίας, το Ισραηλινό Lobby, οι Δημοκρατικοί πολιτικοί, και ένας εκπρόσωπος από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, επιτέθηκαν αμέσως στον Πολ, λέγοντας ότι η πρότασή του ήταν αδιανόητη. Λοιπόν, ξανασκεφτείτε το. Το Ισραήλ παίρνει δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως από τις ΗΠΑ, για κανέναν αξιόλογο λόγο, εκτός από το να ενισχύει την ικανότητά του, να χειραγωγεί το Κογκρέσο και τα ΜΜΕ. Ο ΠοΛ ανοίγοντας την πόρτα σε μια σοβαρή συζήτηση για το τελείωμα των επιδοτήσεων, διαπίστωσε ότι είχε ήδη καθυστερήσει πολύ……………
…………..Οι κακές σχέσεις του Ισραήλ με τους γείτονές του Μουσουλμάνους, το έχει οδηγήσει σε συχνούς πολέμους και άλλες πιο περιορισμένες στρατιωτικές ενέργειες, από όσες χρειάζονται για την ίδρυση μιας χώρας………….
…….Αυτά έχουν κάνει ακραίες ζημιές στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ξεκίνησαν τουλάχιστον ένα πόλεμο, και έχουν εμπλακεί σε ό,τι έχει περιγραφεί, ως μια σχεδόν συνεχή και κλιμακούμενη σύγκρουση με το σύνολο του μουσουλμανικού κόσμου για λογαριασμό του Ισραήλ. Αυτά έχει καταστρέψει τη φήμη της Αμερικής και έχει φορτωθεί ένα πραγματικό κόστος τρισεκατομμυρίων δολαρίων και σε χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Το όφελος για τον αμερικανικό λαό είναι μηδέν……..

…………Χωρίς την Ισραηλινή εμπλοκή, δεν θα υπήρχε η 9 / 11 και δεν θα υπήρχε υστερία για τον κίνδυνο από τους τρομοκράτες, που ωθούν την κυβέρνηση στην ανάπτυξη της αντι-φιλελεύθερης κρατικής ασφάλειας.
Και η σχέση (αυτή με το Ισραήλ) κοστίζει ακριβά. Το Ισραήλ επιδιώκει να κυριαρχήσει στρατιωτικά, σε βάρος των γειτόνων του. Το κάνει αυτό με την αμερικανική ανοχή -υπό την προϋπόθεση ότι διατηρεί το ισχυρό οπλοστάσιό του, μέσω των συμφωνιών του με τις ΗΠΑ, δι΄΄οτι με πρόσχημα τη συμπαραγωγή (όπλων), κατ’ ουσίαν εξασφαλίζει θέσεις εργασίας στις ισραηλινές αμυντικές βιομηχανίες, οι οποίες όμως, ανταγωνίζονται ευθέως τις αμερικανικές εταιρείες που πωλούν τα ίδια προϊόντα. Παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ είναι μια από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, η Ουάσιγκτον του δίνει μια μεγάλη σειρά προηγμένων οπλικών συστημάτων, εντελώς ελεύθερα από δεσμεύσεις για τις τεχνολογίες τους, με τα οποία όμως χάνονται θέσεις εργασίας των Αμερικανών. Επίσης, οι Ισραηλινές εταιρείες (που λαμβάνουν τσάμπα αμερικάνικη τεχνογνωσία) μπορούν να υποβάλουν προσφορά για τις αμυντικές συμβάσεις (προμηθειών των ΗΠΑ), ακριβώς σαν να ήταν αμερικανικές εταιρείες, που επίσης συμβαίνει συνεχώς συχνά, να παίρνει (οι εταιρείες του Ισραήλ0 το έργο, που θα πήγαινε σε Αμερικάνικες εταιρείες.
Λόγω του υψηλού επιπέδου των αμερικανικών άμεσων ενισχύσεων, πλέον τις μοναδικές φορολογικές ελαφρύνσεις τους (που τις επιβαρύννται) οι Αμερικανοί πολίτες, οι οποίοι δίνουν χρήματα στο Ισραήλ, οι Ισραηλινοί έχουν δωρεάν ιατρική περίθαλψη και πανεπιστημιακή εκπαίδευση, δηλαδή έχουν οφέλη, που ελάχιστοι Αμερικανοί απολαμβάνουν.

Και, τέλος, το Ισραήλ δεν φοβάται να δαγκώνει το χέρι από το οποίο τρέφεται. (Το Ισραήλ) είναι ετησίως, στη κορυφή της λίστας του FBI, ως εκείνη η «φιλική» χώρα, που είναι πιο επιθετική σε κατασκοπεία για την απόκτηση απόρρητων πληροφοριών των  των ΗΠΑ στον αμυντικό τομέα και την προηγμένη τεχνολογία. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης mainstream είναι συνένοχα, για τη μη άσκηση κριτικής στις αποκαλύψεις που σχετίζονται με την ισραηλινή κατασκοπεία, τι στιγμή που ο αριθμός υποθέσεων αυτών στις εκατοντάδες. Αρκετοί κατάσκοποι που πιάστηκαν επ ‘αυτοφώρω, αφήνονται να μας χαστουκίζουν, αντί να τους επιβάλλεται πραγματική τιμωρία. (Για παράδειγμα), Ένας, ο Μπεν-Αμι Kadish, είναι ακόμα στη πλεονεκτική θέση να συνεχίζει να λαμβάνει σύνταξή του από τη κυβέρνησής μας, μετά την κλοπή απορρήτων του αμυντικό τομέα, που τα διαβίβασε (στο Ισραήλ).
Τώρα θα είμαι ο πρώτος που θα παραδεχθώ, ότι η παραπάνω αφήγηση μου φανερώνει τις δικές μου προκαταλήψεις, για αυτό που μου προκαλεί φρίκη, για ότι κάνει το Ισραήλ και οι υποστηρικτές του και όσα γίνονται στη χώρα μου. Αλλά οφείλω να πιστεύω ότι σε κανένα αντικειμενικό πρότυπο, η σχέση με το Ισραήλ δεν κάνει κάποιο καλό για τις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει, αντ’ αυτού, υποστεί μια μεγάλη ζημιά. Αυτό οδηγεί στη χάραξη (άλλης) πολιτικής (για την οποία) φοβούνται, ότι θα αμφισβητηθούν τα δισεκατομμύρια δολάρια που ρέει προς Τελ Αβίβ, ενώ στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι γερουσιαστές, μέχρι να υπογράψουν σε μια επιστολή για να προστατέψουν τα συμφέροντα της χώρας τους, θα έχει συμβεί μία τραγωδία επικών διαστάσεων. Διότι η Ουάσιγκτον, όταν καθορίζει τα δικά της συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, σε μεγάλο βαθμό προσαρμόζεται, στο κατά πόσον αυτά είναι συμβατά με εκείνα του Ισραήλ (και αυτό) δεν είναι τίποτα λιγότερο από προδοσία του Συντάγματος, το οποίο καθιέρωσε μια εθνική κυβέρνηση που θα ωφελήσει τον αμερικανικό λαό και για να γίνει η χώρα περισσότερο ασφαλής και ευημερούσα . Ένα διστάζει να δανειστεί ρητορική από την νεοσυντηρητικοί, αλλά μερικές φορές ακόμα και να πάρουν κάτι σωστό. Είναι πράγματι ώρα για ένα καθαρό σπάσιμο (της ακολουθούμενης πολιτικής), αλλά αυτή τη φορά σε βάρος του Ισραήλ.
ΠΗΓΗ;  http://original.antiwar.com/giraldi/2011/02/02/how-about-a-clean-break-with-israel/
Μετάφραση: Μπαρμπανίκος Αρβανίτης

Απάντηση