ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ -ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ  — Καλό θα είναι λοιπόν, η είσοδος των σχολικών φυλάκων στην Αθήνα, να αποτελέσει μιας πρώτης τάξεως αφορμή, για ποιοτική αναβάθμιση και στοχευμένη αντίσταση των συνδικάτων και της μαχόμενης κοινωνίας, απέναντι στην κατοχική λαίλαπα που ταπεινώνει τον τόπο…

  — του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αυτός ο αγώνας, θα πρέπει να γίνει υπόθεση ολόκληρου του συνδικαλιστικού κινήματος. Όχι για την τιμή των όπλων αλλά για να τιμήσει πραγματικά τα όπλα του, στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της ολέθριας πολιτικής που κταδυναστεύει τον τόπο.
Οι σχολικοί φύλακες συνεχίζουν και σήμερα την πεζοπορία τους που ξεκίνησε το περασμένο Σάββατο από τη Θεσσαλονίκη με κατεύθυνση την Αθήνα…
Νωρίς το πρωί, και αφού διανυκτέρευσαν στο Βελεστίνο, μετά από μια πραγματικά θερμή υποδοχή που τους επιφύλαξαν οι συνάδελφοί τους από το νομό Μαγνησίας, συνεχίζουν τη διαδρομή τους με επόμενη στάση τον Αλμυρό.

  — Επειδή στο διαδίκτυο έχουν διατυπωθεί και αμφιλεγόμενες προσεγγίσεις για τη συγκεκριμένη μορφή πάλης που επέλεξαν, οφείλουμε εδώ από το «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ» να επισημάνουμε τα εξής:

  • Οι σχολικοί φύλακες επέλεξαν να αγωνιστούν και όχι να συμβιβαστούν με τη μοίρα του μελλοθάνατου που παρδόθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα για να εκτελεστεί την αυγή, από τη θλιβερή πολιτική συμμορία των δωσίλογων και των πρόθυμων ανδρεικέλων τους, ακόμη και στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης.
  • Επέλεξαν να αγωνιστούν και επέλεξαν να το κάνουν επιδεικνύοντας μια πρωτοφανή αποφασιστικότητα που όμοιά της δεν έχει επιδείξει ίσως καμία άλλη κατηγορία εργαζομένων, και καλό είναι να τολμήσουν να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα από αυτή τους την επιλογή, οι εργαζόμενοι στο σύνολό τους, και ιδιαίτερα οι συνδικαλιστικές τους ηγεσίες.
  • Επέλεξαν να ξεκινήσουν την επική τους πορεία, σε μία στιγμή που η Χρυσαγειάδα κατάπινε τα πάντα στο επικοινωνιακό διάβα της. Και όμως… Δεν εκαναν πίσω… Δεν επιστράτευσαν δεύτερες σκέψεις… Δεν αναζήτησαν καταφύγιο στην αναβλητικότητα. Παραδειγμάτισαν για το πως θα πρέπει η μαχόμενη κοινωνία να επιβάλει πεισματικά τη δική της ατζέντα και όχι να σύρεται πίσω από τη σκαλέτα των Πρετεντέρηδων και των Καψήδων.


Σημασία έχει όμως να τονίσουμε και δυο τρία πράγματα που αφορούν στην προοπτική αυτού του αγώνα…

  • Πρόκειται για έναν αγώνα που δεν έχει κύριως ανάγκη από θεατές, αλλά από συμπρωταγωνιστές και αποφασιμένους, ιδιαίτερα όσο τα χιλιόμετρα θα μαζεύονται, και η πραγματικά ηρωική ομάδα των πεζοπόρων σχολικών φυλάκων, θα πλησιάζει την Αθήνα.
  • Η συνάδελφοί τους από την Αττική, και συνολικά τα σωματεία των εργαζομένων στην τοπική αυτοδιοίκηση, θα πρέπει να προετοιμάζονται και να επιφυλάξουν, όχι μονάχα θερμότατη υποδοχή στους συναδέλφους τους από τη Θεσσαλονίκη, αλλά κυρίως μια συντονισμένη αντεπίθεση ικανή να τσαλακώσει τα σχέδια των πολιτικών ανδρεικέλων της Αθήνας, που δεν πρόκειται να διστάσουν μπροστά σε τίποτε αν δεν γκρεμοτσακιστούν.
  • Καλό θα ήταν λοιπόν, πέρα από τα χειροκροτήματα και τις εκδηλώσεις θαυμασμού απέναντι σ αυτούς τους ανθρώπους που παράτησαν τα σπίτια τους και βγήκαν για έναν ολόκληρο μήνα – νύχτα και μέρα – σ αυτόν το σπουδαίο αγώνα, να αρχίσουν να ζεσταίνονται οι μηχανές των απορριματοφόρων όλης της Αττικής με προορισμό το Σχηματάρι.
  • Καλό θα είναι οι Δήμαρχοι όλης της Ελλάδας να είναι εκεί. Παρόντες και αγωνιζόμενοι, κόντρα στον κατοχικό τοποτηρητή Φούχτελ, και στη μεγάλη μπίζνα που στοχεύει σε ένα πρωτοφανές πλιάτσικο όλων των εποχών.
  • Καλό θα είναι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ να σκεφτούν διαφορετικές παρεμβάσεις. Όχι για την τιμή των όπλων αλλά για να τιμήσουν πραγματικά τα όπλα τους, στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της ολέθριας πολιτικής που κταδυναστεύει τον τόπο.
  • Καλό θα είναι ακόμη και τα μηχανοκίνητα αλλά και τα βαρέα οχήματα των Δήμων να μπουν σ αυτή τη μάχη, ως εργαλεία ακριβοπληρωμένα από τον ιδρώτα και το αίμα αυτού του λαού, στα χέρια εκείνων που είναι – που πρέπει να είναι – αποφασισμένοι να υπερασπιστούν το Σϋνταγμα και τον τόπο μας απέναντι στα συμβόλαια ντροπής που εκτελεί η πολιτική συμμορία των προσκυνημένων στην κατοχική διοίκηση ανδρεικέλων.
  • Καλό θα είναι λοιπόν, η είσοδος των σχολικών φυλάκων στην Αθήνα, να αποτελέσει μιας πρώτης τάξεως αφορμή, για ποιοτική αναβάθμιση και στοχευμένη αντίσταση των συνδικάτων και της μαχόμενης κοινωνίας, απέναντι στην κατοχική λαίλαπα που ταπεινώνει τον τόπο.

 

Ιδού λοιπόν η Ρόδος και μη φοβάστε το πήδημα. Αυτός ο αγώνας περιμένει πρωταγωνιστές να τον τιμήσουν και όχι ανθρωπάκια πρόθυμα να τον καπηλευτούν.

Αναρτήθηκε από ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *