Κάτι ψήνεται!…

30 Μαρτίου 2014
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΓΚΕΒΑΡΑ  — Αναρτήθηκε από την olympiada

  — ‘’Και ήταν άσπροι σαν τα γάλατα
— Κι αυτός είπε γαργάλατα, γαργάλατα!’’
— ‘’Επίκαιρο ποίημα’’
— Χαρές και πανηγύρια έχουν στην Φρουτοπία του success . Ένας άνεμος αισιοδοξίας πνέει από παντού, τους παίρνει και τους σηκώνει και αναπτερώνει το ηθικό των κατοίκων της .
— Μπορεί από ψηλά οι δορυφόροι να διακρίνουν συντρίμμια να επιπλέουν εδώ και κει, ανάμεσα στα κύματα, στην πραγματικότητα όμως η Φρουτοπία είναι σωσμένη. Απλώς βρίσκεται κάτω από κατεστραμμένα μαγαζιά, αρπαγμένα σπίτια, αφανισμένους μισθούς, κλειστά νοσοκομεία, καταργημένα σχολεία, πετσοκομμένα επιδόματα, γι αυτό δεν μπορούν να διακρίνουν οι δορυφόροι από ψηλά το σώσιμό της.
— Είναι και κάποιοι μίζεροι που δεν πιστεύουν στα θαύματα. Οι ξένοι που ξέρουν καλύτερα όμως το λένε:’’ Η Φρουτοπία επιστρέφει από τον Κάτω κόσμο’’. Όπως ο Λάζαρος ο τετραήμερος, που αφού τον σαβάνωσαν καλά καλά, έπειτα ήρθε ο Κύριος και του είπε: ‘Δεύρο έξω και περιπάτει εις τας αγοράς’’.
Αυτήν την Άνοιξη λοιπόν η Φρουτοπία του success αν και σαβανωμένη θα περιπατήσει στις αγορές για να εύρει τα ευρώ που θ΄αλλάξουν την ζωή της.
Έχει αλλάξει και η ίδια όμως πολύ, τώρα είναι πιο σοβαρή, πιο λιγομίλητη, απαλλαγμένη από καταθλιπτικούς, από γέρους, αρρώστους και αναπήρους, έχοντας βάλει δε και κάποιους ζωηρούς πίσω από τα κάγκελα, μπορεί τώρα να αντικρίζει το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα.
Το μεγάλο ατού της είναι ο τουρισμός και οι τουρίστες που θα έρθουν να δουν τους παραθαλάσσιους παραδείσους που θα δημιουργηθούν οσονούπω , αφήνοντας άφθονα χρήματα. Έχει ακόμα και δύο μεγάλες τουριστικές ατραξιόν που διασκεδάζουν τουρίστες αλλά και ντόπιους. Η μία είναι οι δημαρχαίοι της και η άλλη ατραξιόν είναι οι βουλευτές της, οι οποίοι αμφότεροι έχουν γνώσεις μαγειρικής και συναγωνίζονται ποιος θα πάρει την πρωτιά.
Οι μητέρες, οι πατέρες, τα παιδιά, τα ανίψια, τα τριτοξάδελφα, οι μπατζανάκηδες, οι συμπέθεροι και οι κουμπάροι, δηλαδή με μια λέξη, οι βουλευτές της Φρουτοπίας , όποτε τους ζητηθεί – μία στο τόσο-, να ανταρτέψουν, να λάβουν μέρος δηλαδή στο μαγείρεμα μιας ακόμη ανο(ύ)σιας σούπας, αρπάζουν τους αναδευτήρες, τους τοποθετούν στο μίξερ και αρχίζουν το ανάδεμα. Κτυπούν και ξανακτυπούν τα γάλατα, να έρθουνε να πήξουν, ξεπουπουλιάζουν και καναδυό γλάρους, τους ρίχνουνε στον κάδο, κτυπούν καλά να γίνει η γλαρόσουπα ολίγον βελουτέ, προσθέτουν λίγο σαφράν, ένα κουταλάκι κάρι, μια δόση γουακαμόλε, να έρθει το βραστό να γίνει gαμολάτο, να πικαντιάσει η γλώσσα, τα μάτια να δακρύσουν, ανάδεμα στο ανάδεμα, θα βγει κι αυτή η μαγεριά γι απόψε.
Μετρούν και ξαναμετρούν τα κουκιά, κι αν τα βρουν λειψά και η συνταγή δεν βγαίνει, θα συνεχίσουν το ανάδεμα, άλλα θα λαδώσουν , άλλα θα μαντρώσουν, στο τέλος όλα θ΄ αφρατέψουν, θα δέσει το γλυκό, κι άσε τον Πυθαγόρα να λέει: ‘’Των κυάμων απέχεσθαι!’’
Το αποτέλεσμα βεβαίως μπορεί να μην είναι της γεύσης μας, αλλά θα το καταπιούμε αμάσητο κι αυτή τη φορά, μιας και είναι για το καλό μας.
Η ετέρα τουριστική ατραξιόν που σπάει ταμεία αυτή την σεζόν είναι και οι υποψήφιοι δημαρχαίοι. Μεγάλες δόξες πρόκειται να ζήσει η πρωτεύουσα. Φτερά και πούπουλα θα γίνει η πόλη μας, πούλιες και παγέτες.
Η Συγγρού θα ενωθεί με την Αθηνάς, θα πλατυνθεί το πεζοδρόμιο, ώστε να κάνουν άνετα την περατζάδα και τα ψώνια τους οι πολίτες. Στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα και στην Αχαρνών θα δημιουργηθεί μια ανοικτή αγορά για τους δουλέμπορους, ενώ στο ιστορικό κέντρο θα γίνει μια κλειστή αγορά για τους πρεζέμπορους. Θα δημιουργηθούν περισσότερα Κέντρα Επιδομάτων Παιδέμπορων, ούτως ώστε να εξυπηρετούνται τάχιστα οι συλλέκτες μωρών.
Η αναβαθμισμένη πλατεία Κλαυθμώνος θα γίνει κέντρο δημόσιων θεαμάτων. Θα ζωστεί με κιγκλιδώματα, ενώ θα τοποθετηθούν τριγύρω τραπεζοκαθίσματα, για να μπορούν να παρακολουθούν οι πολίτες τα διάφορα μεσαιωνικά θεάματα. Όπως τότε στον αλήστου μνήμης Μεσαίωνα, οι αρχές έπιαναν όσες γυναίκες είχαν σκούπες, κατηγορώντας τες για μάγισσες και τις έριχναν στην πυρά, για να χορταίνει το πόπολο θέαμα, έτσι και τώρα, τα όργανα του συστήματος θα πιάνουν όσες γυναίκες κρατούν σκούπες και ξεσκονιστήρια , θα τις κατηγορούν για ανατροπείς του συστήματος, θα τις τραβούν τα μαλλιά, θα τις σπάζουν τα χέρια, δείχνοντας έτσι στο πόπολο την αντριγιά τους.
Πυρές δεν θα ανάψουν σ΄αυτή την φάση, για να μη μολυνθεί ο ήδη μολυσμένος αέρας της πόλης.
Στην πλατεία Ομονοίας θα στηθεί ένα τρεχαντήρι όπου στα ξάρτια του θα συμπλέκονται και θα ποζάρουν οι δημαρχαίοι με χάρη και αρχοντιά, για να τους φωτογραφίζουν οι τουρίστες.
Οι δρόμοι πέριξ της βουλής θα βυθιστούν, θα δημιουργηθούν τάφροι και τούνελ, ώστε οι πατέρες, μητέρες κ.λ.π. του έθνους, να πηγαίνουν άνετα και ασφαλείς στην δουλειά τους.
Αντίθετα αλλάζει το σύστημα των παρελάσεων. Τέρμα οι πριβέ παρελάσεις, πίσω από κάγκελα και άλλα οχυρωματικά έργα, με τους επισήμους να στέκονται φοβισμένοι πίσω από τα αμπριά.
Στο εξής οι παρελάσεις θα είναι pride, πολύχρωμες, ανοιχτές, χαρούμενες και οι επίσημοι θα συμπλέουν υπερήφανοι και αδερφωμένοι με τους παρελαύνοντες. Έτσι θα μείνει στο ιστορικό αρχείο της πόλης ως ενθύμημα της Αθήνας το κάγκελο.
Καταργούνται τα μουντά, άτονα χρώματα, που στολίζουν τα μπαλκόνια και τις κολώνες στις επετείους. Το παρωχημένο μπλε και το αδιάφορο λευκό, θα δώσουν την θέση τους σε άλλα ζεστά και φωτεινά χρώματα, όπως το ροζ, το σωμόν, το σικλαμέν, το φυστικί αράπικο και το μπορδελοπορτοκαλοκόκκινο.
Η μεγάλη επιτυχία όμως είναι αλλού και έχει ήδη ξεκινήσει να υλοποιείται. Μικρά χαριτωμένα αερόστατα, σαν ιριδίζουσες πολύχρωμες μπουρμπουλήθρες, αρχίζουν να πετούν στον αέρα, γεμάτα πλεόνασμα. Περιτρέχουν την επικράτεια και ξεφορτώνουν το κοινωνικό μέρισμα πάνω στα κεφάλια των ανυποψίαστων διαβατών. Οι διαβάτες ξαφνιασμένοι σηκώνουν το κεφάλι βλέπουν το μέρισμα να τους έρχεται κατακούτελα και αρχίζουν να το βλέπουν σαν μάννα εξ ουρανού, σαν δρόσο της αυγής που θα ποτίσει την ξεραμένη οικονομία.
Απλώνουν τα χέρια, ανοίγουν το στόμα να υγρανθεί, ν΄ανθίσει το χειλάκι τους, όμως τα αερόστατα σαν τις μπουρμπουλήθρες, σπάζουν, στάζοντας παντού το πλεόνασμα και το μέρισμα, κι έτσι οι διαβάτες μένουν με άδεια χέρια, άδειο στόμα, άδειο στομάχι, άδεια μαγαζιά.
Έτσι πάει κι αυτή η Κυριακή, πάει και ο τραγουδιστής της, μας έμειναν οι μάγειροι να μας ταΐζουν κουτόχορτο.
Με εκτίμηση
Αγγελική Π.

Αναρτήθηκε από την olympiada

Απάντηση