TSOUTSOUNEROS

Η ανεξήγητη αδράνεια των Αθηνών, στον Αλβανικό «Καλλικράτη» …

12 Αυγούστου 2014
by ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ  — Του ΝΙΚΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ

  — Οι κυβερνώντες πολιτικοί αφού πλειοδότηταν, προς το έβγα της εβδομάδας, για  τον αργεντινό χρεοκοπικό μπαμπούλα, «στριμώχνοντας» την Κουμουνδούρου, αποσύρθηκαν, ως είθισται, για να απολαύσουν ευδαίμονες το Σαββατοκύριακο στις δροσερές παραλίες και τα πολυτελή εξοχικά τους. Το ίδιο και οι συναγωνιστές παράγοντες της συστημικής προπαγάνδας, ως συνδικαιούχοι στα ίδια λάφυρα, οι οποίοι μπορούν μακάριοι εξάλλου να επαίρονται για την «αντικειμενική» και «σφαιρική ενημέρωση» του ελληνικού λαού. 

  — Απογοητευτικό και καταθλιπτικό. Αυτοί που ασχολήθηκαν με τον κόσμο… όλο –ασυγχώρητα ελλειμματικά όμως με τη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας–  δεν βρήκαν λόγο να πουν έστω μια κουβέντα για τα δρώμενα στη βόρεια γειτονιά τους, τη μοίρα που επιφυλάσσει εκεί στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό ο νεόκοπος… Αλβανός «Καλλικράτης», που έπειτα από μαραθώνια συζήτηση ψηφίστηκε την προηγούμενη Πέμπτη απ’ την αλβανική Βουλή με 88 ψήφους υπέρ, 1 κατά και μία αποχή. 

  — Εκκωφαντική σιωπή, λοιπόν, απ’ τη συνήθως λαλίστατη κυβερνητική εκπρόσωπο Σοφία Βούλτεψη και το Υπουργείο Εξωτερικών, που προφανώς θεωρούν πως έκαναν το χρέος τους με την προκαταρκτική τηλεφωνική αλλά και επιστολική παρέμβαση Βενιζέλου προς τον Αλβανό ομόλογό του Μπουσάτι και δεν θέλουν άλλους μπελάδες. Ούτε ένα πλάνο στα κανάλια –ήταν «κλεισμένα» απ’ τα κοσμοπολίτικα νησιά– απ’ την αλβανική Βουλή, όπου ο εκπρόσωπος της ομογένειας Βαγγέλης Ντούλες, ως μοναδικός μονομάχος, διασταύρωνε τα ξίφη του με τον Αλβανό πρωθυπουργό Εντι Ράμα για τη «συρρίκνωση» που επιχειρείται εις βάρος της μειονότητας, προειδοποιώντας τον πως θα καταφύγει σε δημοψήφισμα για την ακύρωση στην πράξη του κακόβουλου εγχειρήματος. Απλώς μόνο κάνα μονόστηλο, όλο κι όλο, στα σάιτ των αθηναϊκών ημερησίων εφημερίδων, προφανώς για την τιμή των όπλων, επικεντρώνοντας στην ομολογία Ράμα πως «στη Χιμάρα ζει μέρος της ελληνικής μειονότητας».

  — Σε αντίθεση με την άλλη πλευρά, όπου δεν λένε να κοπάσουν οι θριαμβολογίες, παρά τις κομματικές καταγγελίες της δεξιάς αντιπολίτευσης που απείχε της ψηφοφορίας και έσπευσε να βάλει στο «πυρ το εξώτερον» τον αντίπαλό της Ράμα για την ομολογία αναγνώρισης μειονότητας στη Χιμάρα. Ωσαννά, λοιπόν, όχι απλώς γιατί η μειονότητα, παρά την καθιέρωση δύο βασικών δήμων, Φοινικέων Αγίων Σαράντα και Δρόπολης – Πωγωνίου Αργυροκάστρου, συρρικνώθηκε κατά τι με απόσπαση και προσκόλληση χωριών όπως Τσούκας, Κακοδικίου και Λευτεροχωρίου σε αλβανικούς δήμους, που ανοίγει την όρεξη και για μελλοντικές αλλοιωτικές επαναχαράξεις και κατακερματισμούς. Αλλά γιατί η Χιμάρα πήγε με το «έτσι θέλω» με το μουσουλμανικό Βρανίστι, συγκροτήθηκε δήμος των Τσάμηδων γύρω απ’ τη συνοριακή Κονίσπολη και το κυριότερο πέρασε ο «αλβανικός τσαμπουκάς», αγνοώντας επιδεικτικά, χωρίς υπερβολή, την οργίλη αντίδραση της ομογένειας και τις όποιες ενστάσεις και παραινέσεις του μητροπολιτικού της κέντρου, των Αθηνών. 

  — Η εθνικιστική επωδός αυτών των ημερών, ορισμένων πολιτικών και συλλήβδην των ΜΜΕ της γείτονος, περί «κυρίαρχου πλέον αλβανικού κράτους», εκλαμβάνοντας κατά την προσφιλή τους αντίδραση ως εθνική μειοδοσία (!) την όποια δικαίωση της ελληνικής ομογένειας,  είναι δηλωτική της δεινής θέσης στην οποία έχει περιέλθει ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, βαλλόμενος πλέον και απ’ τους αποθρασυμένους τσάμηδες, στην  προσπάθεια επιβίωσής του στις πατρογονικές του εστίες, λόγω ασφαλώς και της αδράνειας των Αθηνών. Κακά τα ψέματα, η Ελλάδα έπαψε να μετράει όπως πριν στα μάτια των βόρειων γειτόνων μας, που, αν και ευνοούμενοι τα μάλα απ’ τη μαζική μετακομμουνιστική μετανάστευσή τους στον ελλαδικό χώρο και παρά την ευρωπαϊκή τους τροχιά  και την ανάγκη αλληλεγγύης της, δεν διστάζουν να της το υπενθυμίζουν. Ακομψα και με θράσος μάλιστα. Οπως αυτό  του  δικού τους «Καλλικράτη». Να δείτε που θα υπάρξει και συνέχεια αυτού του δυσμενούς για τον Ελληνισμό προηγούμενου…

  — Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν. Εμείς τι κάνουμε. Πρωτίστως οι Βορειοηπειρώτες, που επείγει να δουν διδαχτικά πλέον τις ουκ ολίγες αδυναμίες και διχαστικές «αμαρτίες» τους και με νέα, άφθαρτα πρόσωπα να βάλουν μπρος ένα νέο ενωτικό ξεκίνημα. Που να ενώνει και να μη σπαταλάει δυνάμεις πολιτικής εκπροσώπευσης, ασυγχώρητα έμφοβες και άβουλες σε κρίσιμες στιγμές και αποφάσεις, διάσπαρτες καθώς είναι μέσα στα αλβανικά πολιτικά κόμματα. Η Ελλάδα να συνειδητοποιήσει πως η υποχωρητικότητά της, που τείνει να παγιωθεί, ύστερα από κάθε αλβανική «ντρίμπλα», με πιο κραυγαλέα αυτή του ναυαγίου της διακρατικής συμφωνίας των θαλάσσιων συνόρων, είναι πράγματι δυσανάλογη της ισχύος της, όσο τραυματισμένη και αν φαντάζει ελέω κρίσης χρέους και Μνημονίου. Να πει ώς εδώ, με το δικαίωμα και την ισχύ που της δίνει το ευρωπαϊκό της καθεστώς και χρέος, τουλάχιστον, προς τη βόρεια μικρή αλλά «σκανδαλιάρα» γείτονά της. Ξορκίζοντας τον όποιο ενδοιασμό της μην… παρεξηγηθεί. Να κάνει «προβολή της δύναμής της» που θα ΄λεγε και ο μεγάλος σύγχρονος διανοητής της Παναγιώτης Κονδύλης, πριν επαληθευτεί άλλη μία φορά, αυτή τη φορά εκ βορείων, η συνταρακτική προφητεία του για τη «διαδικασία γεωστρατηγικής συρρίκνωσης» του Ελληνισμού.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

Αναρτήθηκε από ΑΥΤΟΝΟΜΗ