Το Μεγάλο «Ναι» και το Μεγάλο «Όχι»…

Che fece… il gran rifiuto- Κ.Π.Καβάφης
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα, που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε.
Φανερώνεται αμέσως όποιος τό’χει έτοιμο μέσα του το «Ναι», και λέγοντάς το, πέρα πηγαίνει τηντιμή και την πεποίθησή του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Aν ρωτιούνταν πάλι, «ΟΧΙ» θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ’ «όχι» — το σωστό — εις όλην την ζωή του…..

Τούτες τις μέρες το ποιήμα αυτό τριγυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου…
Δεν ξέρω γιατί αλλά σκέφτηκα ότι σήμερα έμειναν ελάχιστοι πια αρνηθέντες…
Οι πιο πολλοί έτοιμο τόχουν μέσα τους το Ναι και λέγοντάς το, μια χαρά στη ζωή τους πορεύονται…..
Γι’ αυτό γεμίσαμε ξύλινους ανθρώπους,  με πρόσωπα σαν μάσκες, ψυχρά και αγέλαστα, χωρίς ίχνος ανθρωπιάς και έγνοιας για τους συνανθρώπους τους…
Γεμίσαμε ανδρείκελα άψυχα που λέγοντας συνεχώς Ναι στους ισχυρούς, ανέβηκαν σε βάθρα υψηλά και τις τύχες μας πήραν στα χέρια τους, νομίζοντας πως μπορούν να τις ορίζουν!
Αλλοίμονο σ’ όσους αν ρωτιούνταν πάλι όχι θα ξανάλεγαν!
Το τίμημα βαρύ για κείνο το Όχι, το σωστό, στη ζωή τους!
Αναρτήθηκε από http://marianaonice.blogspot.com/2011/02/blog-post.html

Για την «mariana onice»

Γεννήθηκε σε ένα προάστιο των Αθηνών. Μεγάλωσε σε γειτονιά με μονοκατοικίες, κήπους, αλάνες και χωματόδρομους. Δύσκολα χρόνια, φτωχά αλλά με περιεχόμενο και νόημα.
Τότε και οι πιο μικρές χαρές είχαν την αξία τους. Σαν ήταν μικρή, το παιχνίδι στην αλάνα ήταν όλος ο κόσμος της. Στη συνέχεια μεγαλώνοντας, οι σπουδές,το φλέρτ, ο έρωτας, ο γάμος, η οικογένεια. Βλέποντας τη ζωή πίσω της, νομίζει ότι τα σβηστά κεριά είναι μπροστά στα χρόνια που έρχονται, ενώ αυτά που φύγαν φέγγουν ακόμη το δρόμο της.
Που είναι σήμερα οι φάροι που μας οδηγούσαν;;; Σε ποια ιδανικά να πιστέψουν τα παιδιά μας;;;… Αναρωτιέται…
Όλα έχουν ευτελιστεί με το χειρότερο τρόπο, μπερδεύτηκαν οι καλοί με τους κακούς, οι άνθρωποι φόρεσαν μάσκες ακόμη και στις προσωπικές τους σχέσεις.
Μοναδικός στόχος το εύκολο και γρήγορο χρήμα.
….Νιώθει τυχερή που μπορεί ακόμη να βρίσκει καταφύγιο στη θαλπωρή της οικογένειας που δημιούργησε, αλλά ανησυχεί για το μέλλον των παιδιών. Σε τί κόσμο θα τα παραδώσει;;; Η ευθύνη είναι όλη δική μας. Γιατί η δική μας γενιά είναι αυτή που σήμερα άλλαξε ρότα, συμβιβάστηκε και βολεύτηκε χωρίς καμιά αντίσταση!!! Ψάχνει και τα δικά της λάθη στο διάβα της ζωής της για να διορθώσει ό,τι διορθώνεται…. Γιατί ακόμη θέλει να ελπίζει ότι δεν χάθηκαν όλα…..
(Μικροδιασκευή προφίλ από τον Μπαρμπανίκο)
Δώστε της δύναμη, για να συνεχίσει να δίνει τις μάχες της. Κάντε μια βόλτα στο ιστολόγιό της, για να καταλάβετε, γιατί δεν ταιριάζει με κανένα σάπιο καθεστώς. Ενώστε τη φωνή σας και τρομοκρατήστε τους ψευδοαριστεριστές «Ναινέκους».

1 Comment

Απάντηση